comhchuingigh
Irish
Etymology
comh- + cuingigh (“yoke, enjoin”)
Verb
comhchuingigh (present analytic comhchuingíonn, future analytic comhchuingeoidh, verbal noun comhchuingiú, past participle comhchuingithe)
Conjugation
| indicative | singular | plural | direct relative | autonomous | ||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
| first | second | third | first | second | third | |||
| present | comhchuingím | comhchuingíonn tú; comhchuingír† |
comhchuingíonn sé, sí | comhchuingímid; comhchuingíonn muid |
comhchuingíonn sibh | comhchuingíonn siad; comhchuingíd† |
a chomhchuingíonn; a chomhchuingíos | comhchuingítear |
| past | chomhchuingigh mé; chomhchuingíos | chomhchuingigh tú; chomhchuingís | chomhchuingigh sé, sí | chomhchuingíomar; chomhchuingigh muid | chomhchuingigh sibh; chomhchuingíobhair | chomhchuingigh siad; chomhchuingíodar | a chomhchuingigh | comhchuingíodh |
| past habitual | chomhchuingínn / comhchuingínn‡ |
chomhchuingíteá / comhchuingíteᇠ|
chomhchuingíodh sé, sí / comhchuingíodh sé, sí‡ |
chomhchuingímis; chomhchuingíodh muid / comhchuingímis‡; comhchuingíodh muid‡ |
chomhchuingíodh sibh / comhchuingíodh sibh‡ |
chomhchuingídís; chomhchuingíodh / comhchuingídís‡; comhchuingíodh siad‡ |
a chomhchuingíodh | chomhchuingítí / comhchuingítí‡ |
| singular | plural | direct relative | autonomous | |||||
| first | second | third | first | second | third | |||
| future | comhchuingeoidh mé; comhchuingeod; comhchuingeochaidh mé† |
comhchuingeoidh tú; comhchuingeoir†; comhchuingeochaidh tú† |
comhchuingeoidh sé, sí; comhchuingeochaidh sé, sí† |
comhchuingeoimid; comhchuingeoidh muid; comhchuingeochaimid†; comhchuingeochaidh muid† |
comhchuingeoidh sibh; comhchuingeochaidh sibh† |
comhchuingeoidh siad; comhchuingeoid†; comhchuingeochaidh siad† |
a chomhchuingeoidh; a chomhchuingeos; a chomhchuingeochaidh†; a chomhchuingeochas† | comhchuingeofar; comhchuingeochar† |
| conditional | chomhchuingeoinn; chomhchuingeochainn† / comhchuingeoinn‡; comhchuingeochainn†‡ |
chomhchuingeofá; chomhchuingeochthᆠ/ comhchuingeofá‡; comhchuingeochthᆇ |
chomhchuingeodh sé, sí; chomhchuingeochadh sé, sí† / comhchuingeodh sé, sí‡; comhchuingeochadh sé, s톇 |
chomhchuingeoimis; chomhchuingeodh muid; chomhchuingeochaimis†; chomhchuingeochadh muid† / comhchuingeoimis‡; comhchuingeodh muid‡; comhchuingeochaimis†‡; comhchuingeochadh muid†‡ |
chomhchuingeodh sibh; chomhchuingeochadh sibh† / comhchuingeodh sibh‡; comhchuingeochadh sibh†‡ |
chomhchuingeoidís; chomhchuingeodh siad; chomhchuingeochaidís†; chomhchuingeochadh siad† / comhchuingeoidís‡; comhchuingeodh siad‡; comhchuingeochaidís†‡; comhchuingeochadh siad†‡ |
a chomhchuingeodh; a chomhchuingeochadh† | chomhchuingeofaí; chomhchuingeochthaí† / comhchuingeofaí‡; comhchuingeochtha톇 |
| subjunctive | singular | plural | direct relative | autonomous | ||||
| first | second | third | first | second | third | |||
| present | go gcomhchuingí mé; go gcomhchuingíod† |
go gcomhchuingí tú; go gcomhchuingír† |
go gcomhchuingí sé, sí | go gcomhchuingímid; go gcomhchuingí muid |
go gcomhchuingí sibh | go gcomhchuingí siad; go gcomhchuingíd† |
— | go gcomhchuingítear |
| past | dá gcomhchuingínn | dá gcomhchuingíteá | dá gcomhchuingíodh sé, sí | dá gcomhchuingímis; dá gcomhchuingíodh muid |
dá gcomhchuingíodh sibh | dá gcomhchuingídís; dá gcomhchuingíodh siad |
— | dá gcomhchuingítí |
| imperative | singular | plural | direct relative | autonomous | ||||
| first | second | third | first | second | third | |||
| — | comhchuingím | comhchuingigh | comhchuingíodh sé, sí | comhchuingímis | comhchuingígí; comhchuingídh† |
comhchuingídís | — | comhchuingítear |
| past participle | comhchuingithe | |||||||
| verbal noun | comhchuingiú | |||||||
† archaic or dialect form
‡ dependent form
Mutation
| radical | lenition | eclipsis |
|---|---|---|
| comhchuingigh | chomhchuingigh | gcomhchuingigh |
Note: Certain mutated forms of some words can never occur in standard Modern Irish.
All possible mutated forms are displayed for convenience.