comhair

Irish

Alternative forms

Pronunciation

Etymology 1

    From Old Irish comair (“in front of”).[4]

    Noun

    comhair

    1. only used in faoi chomhair, i gcomhair, and os comhair

    Further reading

    Etymology 2

      Possibly a back-formation from comhaireamh (“count; calculation, reckoning”), from comh- (“common, collective”) +‎ áireamh (“count, counting, enumeration”).[5]

      Verb

      comhair (present analytic comhaireann, future analytic comhairfidh, verbal noun comhaireamh, past participle comhairthe)

      1. (ambitransitive) to count
      2. (ambitransitive) to calculate
      Conjugation
      Conjugation of comhair (first conjugation – A)
      indicative singular plural direct relative autonomous
      first second third first second third
      present comhairim comhaireann tú;
      comhairir†       		comhaireann sé, sí comhairimid; comhaireann muid comhaireann sibh comhaireann siad;
      comhairid†       		a chomhaireann; a chomhaireas comhairtear
      past chomhair mé; chomhaireas chomhair tú; chomhairis chomhair sé, sí chomhaireamar; chomhair muid chomhair sibh; chomhaireabhair chomhair siad; chomhaireadar a chomhair comhaireadh
      past habitual chomhairinn /
      comhairinn‡       		chomhairteá /
      comhairteᇠ      		chomhaireadh sé, sí /
      comhaireadh sé, sí‡       		chomhairimis; chomhaireadh muid /
      comhairimis‡; comhaireadh muid‡       		chomhaireadh sibh /
      comhaireadh sibh‡       		chomhairidís; chomhaireadh siad /
      comhairidís‡; comhaireadh siad‡       		a chomhaireadh chomhairtí /
      comhairtí‡
      singular plural direct relative autonomous
      first second third first second third
      future comhairfidh mé;
      comhairfead       		comhairfidh tú;
      comhairfir†       		comhairfidh sé, sí comhairfimid;
      comhairfidh muid       		comhairfidh sibh comhairfidh siad;
      comhairfid†       		a chomhairfidh; a chomhairfeas comhairfear
      conditional chomhairfinn /
      comhairfinn‡       		chomhairfeá /
      comhairfeᇠ      		chomhairfeadh sé, sí /
      comhairfeadh sé, sí‡       		chomhairfimis; chomhairfeadh muid /
      comhairfimis‡; comhairfeadh muid‡       		chomhairfeadh sibh /
      comhairfeadh sibh‡       		chomhairfidís; chomhairfeadh siad /
      comhairfidís‡; comhairfeadh siad‡       		a chomhairfeadh chomhairfí /
      comhairfí‡
      subjunctive singular plural direct relative autonomous
      first second third first second third
      present go gcomhaire mé;
      go gcomhairead†       		go gcomhaire tú;
      go gcomhairir†       		go gcomhaire sé, sí go gcomhairimid;
      go gcomhaire muid       		go gcomhaire sibh go gcomhaire siad;
      go gcomhairid†       		— go gcomhairtear
      past dá gcomhairinn dá gcomhairteá dá gcomhaireadh sé, sí dá gcomhairimis;
      dá gcomhaireadh muid       		dá gcomhaireadh sibh dá gcomhairidís;
      dá gcomhaireadh siad       		— dá gcomhairtí
      imperative singular plural direct relative autonomous
      first second third first second third
      — comhairim comhair comhaireadh sé, sí comhairimis comhairigí;
      comhairidh†       		comhairidís — comhairtear
      past participle comhairthe
      verbal noun comhaireamh

      † archaic or dialect form
      ‡ dependent form

      Further reading

      Etymology 3

      See the etymology of the corresponding lemma form.

      Noun

      comhair m pl

      1. inflection of comhar:
        1. vocative/genitive singular
        2. nominative/dative plural

      Mutation

      Mutated forms of comhair
      radical lenition eclipsis
      comhair chomhair gcomhair

      Note: Certain mutated forms of some words can never occur in standard Modern Irish.
      All possible mutated forms are displayed for convenience.

      References

      1. ^ Sjoestedt, M. L. (1938), Description d’un parler irlandais de Kerry [Description of an Irish Dialect of Kerry] (in French), Paris: Librairie Ancienne Honoré Champion, § 133, page 101
      2. ^ de Bhaldraithe, Tomás (1977), Gaeilge Chois Fhairrge: An Deilbhíocht [The Irish of Cois Fharraige: Accidence] (in Irish), 2nd edition, Institiúid Ard-Léinn Bhaile Átha Cliath [Dublin Institute for Advanced Studies], section 415, page 229
      3. ^ Quiggin, E. C. (1906), A Dialect of Donegal, Cambridge University Press, § 33, page 16
      4. ^ Gregory Toner, Sharon Arbuthnot, Máire Ní Mhaonaigh, Marie-Luise Theuerkauf, Dagmar Wodtko, editors (2019), “comair”, in eDIL: Electronic Dictionary of the Irish Language
      5. ^ Gregory Toner, Sharon Arbuthnot, Máire Ní Mhaonaigh, Marie-Luise Theuerkauf, Dagmar Wodtko, editors (2019), “comáirmid”, in eDIL: Electronic Dictionary of the Irish Language
      This article is issued from Wiktionary. The text is available under Creative Commons Attribution-Share Alike 4.0 unless otherwise noted. Additional terms may apply for the media files.