coiturus
Latin
Etymology
Future active participle of coëō.
Pronunciation
- (Classical Latin) IPA(key): [ko.ɪˈtuː.rʊs]
- (modern Italianate Ecclesiastical) IPA(key): [ko.iˈtuː.rus]
Participle
coitūrus (feminine coitūra, neuter coitūrum); first/second-declension participle
- about to meet, come together
- about to come up against
- about to have sex
Declension
First/second-declension adjective.
| singular | plural | ||||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|
| masculine | feminine | neuter | masculine | feminine | neuter | ||
| nominative | coitūrus | coitūra | coitūrum | coitūrī | coitūrae | coitūra | |
| genitive | coitūrī | coitūrae | coitūrī | coitūrōrum | coitūrārum | coitūrōrum | |
| dative | coitūrō | coitūrae | coitūrō | coitūrīs | |||
| accusative | coitūrum | coitūram | coitūrum | coitūrōs | coitūrās | coitūra | |
| ablative | coitūrō | coitūrā | coitūrō | coitūrīs | |||
| vocative | coitūre | coitūra | coitūrum | coitūrī | coitūrae | coitūra | |