coitar
Old Galician-Portuguese
Alternative forms
Etymology
Inherited from Vulgar Latin *coctāre, from Latin *cōctus, from coactus, past participle of cōgō.
Verb
coitar
Conjugation
Conjugation of coitar
| infinitive | coitar | ||||||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
| gerund | simple | coitando | |||||||
| compound | gerund of haver or tẽer1 + past participle | ||||||||
| past participle | singular | plural | |||||||
| masculine | coitado | coitados | |||||||
| feminine | coitada | coitadas | |||||||
| present participle | coitante | coitantes | |||||||
| person | singular | plural | |||||||
| first | second | third | first | second | third | ||||
| indicative mood | eu ei |
tu | el~ele ela |
nos nos outros nos outras |
vos vos outros vos outras |
eles elas | |||
| simple tenses |
present | coito | coitas | coita | coitamos | coitades, coitaes, coitais, coitaas, coitás | coitan | ||
| imperfect | coitava | coitavas | coitava | coitavamos, coitávamos | coitavades, coitávades, coitávaes, coitávais, coitávees, coitáveis | coitavan | |||
| preterite | coitei | coitaste, coitasche, coitache | coitou | coitamos | coitastes | coitaron | |||
| pluperfect | coitara | coitaras | coitara | coitaramos, coitáramos | coitarades, coitárades, coitáraes, coitárais, coitárees, coitáreis | coitaran | |||
| future | coitarei | coitarás | coitará | coitaremos | coitaredes, coitarees, coitareis, coitarês | coitarán | |||
| conditional | coitaria | coitarias | coitaria | coitariamos, coitaríamos | coitariades, coitaríades, coitaríaes, coitaríais, coitaríees, coitaríeis | coitarian | |||
| compound tenses |
present perfect | present of haver or tẽer1 + past participle | |||||||
| pluperfect | imperfect of haver or tẽer1 + past participle | ||||||||
| past anterior | preterite of haver or tẽer1 + past participle | ||||||||
| pluperfect anterior | simple pluperfect of haver or tẽer1 + past participle | ||||||||
| future perfect | future of haver or tẽer1 + past participle | ||||||||
| conditional perfect | conditional of haver or tẽer1 + past participle | ||||||||
| subjunctive mood | eu ei |
tu | el~ele ela |
nos nos outros nos outras |
vos vos outros vos outras |
eles elas | |||
| simple tenses |
present | coite | coites | coite | coitemos | coitedes, coitees, coiteis, coitês | coiten | ||
| imperfect | coitasse | coitasses | coitasse | coitassemos, coitássemos | coitassedes, coitássedes, coitássees, coitásseis | coitassen | |||
| future | coitar | coitares | coitar | coitarmos | coitardes | coitaren | |||
| compound tenses |
present perfect | present subjunctive of haver or tẽer1 + past participle | |||||||
| pluperfect | imperfect subjunctive of haver or tẽer1 + past participle | ||||||||
| future perfect | future subjunctive of haver or tẽer1 + past participle | ||||||||
| imperative mood | — | tu | — | nos nos outros nos outras |
vos vos outros vos outras |
— | |||
| affirmative | — | coita | — | coitemos | coitade, coitae, coitai | — | |||
| negative | — | non coites | — | non coitemos | non coitedes, non coitees, non coiteis, non coitês | — | |||
| personal infinitive | eu ei |
tu | el~ele ela |
nos nos outros nos outras |
vos vos outros vos outras |
eles elas | |||
| coitar | coitares | coitar | coitarmos | coitardes | coitaren | ||||
| 1 teer and “ter were also used, although all three were less common than haver. | |||||||||
Descendants
- Portuguese: coitar
Further reading
Portuguese
Pronunciation
- (Brazil) IPA(key): /kojˈta(ʁ)/ [koɪ̯ˈta(h)]
- (São Paulo) IPA(key): /kojˈta(ɾ)/ [koɪ̯ˈta(ɾ)]
- (Rio de Janeiro) IPA(key): /kojˈta(ʁ)/ [koɪ̯ˈta(χ)]
- (Caipira) IPA(key): /kojˈta(ɻ)/ [koɪ̯ˈta(ɻ)]
- (Portugal) IPA(key): /kojˈtaɾ/
- (Southern Portugal) IPA(key): /kojˈta.ɾi/
- Hyphenation: coi‧tar
Etymology 1
Inherited from Old Galician-Portuguese coitar, from Vulgar Latin *coctāre, from Latin *cōctus, from coactus, past participle of cōgō. Doublet of coagir and unrelated to coito.
Verb
coitar (first-person singular present coito, first-person singular preterite coitei, past participle coitado)
- (archaic) to cause pain
- (archaic) to torment, to distress, to anguish
- (archaic) to make unhappy, to bring misfortune to
Conjugation
Conjugation of coitar (See Appendix:Portuguese verbs)
1Brazilian Portuguese.
2European Portuguese.
Derived terms
Etymology 2
Verb
coitar (first-person singular present coito, first-person singular preterite coitei, past participle coitado)
- alternative form of acoitar
Conjugation
Conjugation of coitar (See Appendix:Portuguese verbs)
1Brazilian Portuguese.
2European Portuguese.
Further reading
- “coitar”, in Dicionário Aulete Digital (in Portuguese), Rio de Janeiro: Lexikon Editora Digital, 2008–2026
- “coitar”, in Dicionário Priberam da Língua Portuguesa (in Portuguese), Lisbon: Priberam, 2008–2026