coigistigh
Irish
Etymology
(This etymology is missing or incomplete. Please add to it, or discuss it at the Etymology scriptorium.)
Verb
coigistigh (present analytic coigistíonn, future analytic coigisteoidh, verbal noun coigistiú, past participle coigistithe)
- (transitive) confiscate
- Synonym: gabh seilbh ar
Conjugation
| indicative | singular | plural | direct relative | autonomous | ||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
| first | second | third | first | second | third | |||
| present | coigistím | coigistíonn tú; coigistír† |
coigistíonn sé, sí | coigistímid; coigistíonn muid |
coigistíonn sibh | coigistíonn siad; coigistíd† |
a choigistíonn; a choigistíos | coigistítear |
| past | choigistigh mé; choigistíos | choigistigh tú; choigistís | choigistigh sé, sí | choigistíomar; choigistigh muid | choigistigh sibh; choigistíobhair | choigistigh siad; choigistíodar | a choigistigh | coigistíodh |
| past habitual | choigistínn / coigistínn‡ |
choigistíteá / coigistíteᇠ|
choigistíodh sé, sí / coigistíodh sé, sí‡ |
choigistímis; choigistíodh muid / coigistímis‡; coigistíodh muid‡ |
choigistíodh sibh / coigistíodh sibh‡ |
choigistídís; choigistíodh / coigistídís‡; coigistíodh siad‡ |
a choigistíodh | choigistítí / coigistítí‡ |
| singular | plural | direct relative | autonomous | |||||
| first | second | third | first | second | third | |||
| future | coigisteoidh mé; coigisteod; coigisteochaidh mé† |
coigisteoidh tú; coigisteoir†; coigisteochaidh tú† |
coigisteoidh sé, sí; coigisteochaidh sé, sí† |
coigisteoimid; coigisteoidh muid; coigisteochaimid†; coigisteochaidh muid† |
coigisteoidh sibh; coigisteochaidh sibh† |
coigisteoidh siad; coigisteoid†; coigisteochaidh siad† |
a choigisteoidh; a choigisteos; a choigisteochaidh†; a choigisteochas† | coigisteofar; coigisteochar† |
| conditional | choigisteoinn; choigisteochainn† / coigisteoinn‡; coigisteochainn†‡ |
choigisteofá; choigisteochthᆠ/ coigisteofá‡; coigisteochthᆇ |
choigisteodh sé, sí; choigisteochadh sé, sí† / coigisteodh sé, sí‡; coigisteochadh sé, s톇 |
choigisteoimis; choigisteodh muid; choigisteochaimis†; choigisteochadh muid† / coigisteoimis‡; coigisteodh muid‡; coigisteochaimis†‡; coigisteochadh muid†‡ |
choigisteodh sibh; choigisteochadh sibh† / coigisteodh sibh‡; coigisteochadh sibh†‡ |
choigisteoidís; choigisteodh siad; choigisteochaidís†; choigisteochadh siad† / coigisteoidís‡; coigisteodh siad‡; coigisteochaidís†‡; coigisteochadh siad†‡ |
a choigisteodh; a choigisteochadh† | choigisteofaí; choigisteochthaí† / coigisteofaí‡; coigisteochtha톇 |
| subjunctive | singular | plural | direct relative | autonomous | ||||
| first | second | third | first | second | third | |||
| present | go gcoigistí mé; go gcoigistíod† |
go gcoigistí tú; go gcoigistír† |
go gcoigistí sé, sí | go gcoigistímid; go gcoigistí muid |
go gcoigistí sibh | go gcoigistí siad; go gcoigistíd† |
— | go gcoigistítear |
| past | dá gcoigistínn | dá gcoigistíteá | dá gcoigistíodh sé, sí | dá gcoigistímis; dá gcoigistíodh muid |
dá gcoigistíodh sibh | dá gcoigistídís; dá gcoigistíodh siad |
— | dá gcoigistítí |
| imperative | singular | plural | direct relative | autonomous | ||||
| first | second | third | first | second | third | |||
| — | coigistím | coigistigh | coigistíodh sé, sí | coigistímis | coigistígí; coigistídh† |
coigistídís | — | coigistítear |
| past participle | coigistithe | |||||||
| verbal noun | coigistiú | |||||||
† archaic or dialect form
‡ dependent form
Mutation
| radical | lenition | eclipsis |
|---|---|---|
| coigistigh | choigistigh | gcoigistigh |
Note: Certain mutated forms of some words can never occur in standard Modern Irish.
All possible mutated forms are displayed for convenience.
References
- Ó Dónaill, Niall (1977), “coigistigh”, in Foclóir Gaeilge–Béarla, Dublin: An Gúm, →ISBN
- “confiscate”, in New English-Irish Dictionary, Foras na Gaeilge, 2013–2026
- de Bhaldraithe, Tomás (1959), “coigistigh”, in English-Irish Dictionary, An Gúm