coigistigh

Irish

Etymology

(This etymology is missing or incomplete. Please add to it, or discuss it at the Etymology scriptorium.)

Verb

coigistigh (present analytic coigistíonn, future analytic coigisteoidh, verbal noun coigistiú, past participle coigistithe)

  1. (transitive) confiscate
    Synonym: gabh seilbh ar

Conjugation

Conjugation of coigistigh (second conjugation)
indicative singular plural direct relative autonomous
first second third first second third
present coigistím coigistíonn tú;
coigistír
coigistíonn sé, sí coigistímid;
coigistíonn muid
coigistíonn sibh coigistíonn siad;
coigistíd
a choigistíonn; a choigistíos coigistítear
past choigistigh mé; choigistíos choigistigh tú; choigistís choigistigh sé, sí choigistíomar; choigistigh muid choigistigh sibh; choigistíobhair choigistigh siad; choigistíodar a choigistigh coigistíodh
past habitual choigistínn /
coigistínn
choigistíteá /
coigistíteá
choigistíodh sé, sí /
coigistíodh sé, sí
choigistímis; choigistíodh muid /
coigistímis; coigistíodh muid
choigistíodh sibh /
coigistíodh sibh
choigistídís; choigistíodh /
coigistídís; coigistíodh siad
a choigistíodh choigistítí /
coigistítí
singular plural direct relative autonomous
first second third first second third
future coigisteoidh mé;
coigisteod;
coigisteochaidh
coigisteoidh tú;
coigisteoir;
coigisteochaidh
coigisteoidh sé, sí;
coigisteochaidh sé, sí
coigisteoimid;
coigisteoidh muid;
coigisteochaimid;
coigisteochaidh muid
coigisteoidh sibh;
coigisteochaidh sibh
coigisteoidh siad;
coigisteoid;
coigisteochaidh siad
a choigisteoidh; a choigisteos; a choigisteochaidh; a choigisteochas coigisteofar; coigisteochar
conditional choigisteoinn; choigisteochainn /
coigisteoinn; coigisteochainn
choigisteofá; choigisteochthá /
coigisteofá; coigisteochthá
choigisteodh sé, sí; choigisteochadh sé, sí /
coigisteodh sé, sí; coigisteochadh sé, sí
choigisteoimis; choigisteodh muid; choigisteochaimis; choigisteochadh muid /
coigisteoimis; coigisteodh muid; coigisteochaimis; coigisteochadh muid
choigisteodh sibh; choigisteochadh sibh /
coigisteodh sibh; coigisteochadh sibh
choigisteoidís; choigisteodh siad; choigisteochaidís; choigisteochadh siad /
coigisteoidís; coigisteodh siad; coigisteochaidís; coigisteochadh siad
a choigisteodh; a choigisteochadh choigisteofaí; choigisteochthaí /
coigisteofaí; coigisteochthaí
subjunctive singular plural direct relative autonomous
first second third first second third
present go gcoigistí mé;
go gcoigistíod
go gcoigistí tú;
go gcoigistír
go gcoigistí sé, sí go gcoigistímid;
go gcoigistí muid
go gcoigistí sibh go gcoigistí siad;
go gcoigistíd
go gcoigistítear
past gcoigistínn gcoigistíteá gcoigistíodh sé, sí gcoigistímis;
gcoigistíodh muid
gcoigistíodh sibh gcoigistídís;
gcoigistíodh siad
gcoigistítí
imperative singular plural direct relative autonomous
first second third first second third
coigistím coigistigh coigistíodh sé, sí coigistímis coigistígí;
coigistídh
coigistídís coigistítear
past participle coigistithe
verbal noun coigistiú

archaic or dialect form
dependent form

Mutation

Mutated forms of coigistigh
radical lenition eclipsis
coigistigh choigistigh gcoigistigh

Note: Certain mutated forms of some words can never occur in standard Modern Irish.
All possible mutated forms are displayed for convenience.

References