cnotáil

Irish

Etymology

Blend of cnota (“knot”) +‎ cniotáil.

Verb

cnotáil (present analytic cnotálann, future analytic cnotálfaidh, verbal noun cnotáil, past participle cnotáilte)

(ambitransitive) alternative form of cniotáil (“knit”)

Conjugation

Conjugation of *cnotáil* (first conjugation – B)
indicative	singular			plural			direct relative	autonomous
indicative	first	second	third	first	second	third	direct relative	autonomous
present	cnotálaim	cnotálann tú; cnotálair^†	cnotálann sé, sí	cnotálaimid; cnotálann muid	cnotálann sibh	cnotálann siad; cnotálaid^†	a chnotálann; a chnotálas	cnotáiltear
past	chnotáil mé; chnotálas	chnotáil tú; chnotálais	chnotáil sé, sí	chnotálamar; chnotáil muid	chnotáil sibh; chnotálabhair	chnotáil siad; chnotáladar	a chnotáil	cnotáladh
past habitual	chnotálainn / cnotálainn^‡	chnotáilteá / cnotáilteá^‡	chnotáladh sé, sí / cnotáladh sé, sí^‡	chnotálaimis; chnotáladh muid / cnotáladh muid^‡	chnotáladh sibh / cnotáladh sibh^‡	chnotálaidís; chnotáladh siad / cnotálaidís^‡; cnotáladh siad^‡	a chnotáladh	chnotáiltí / cnotáiltí^‡

	singular			plural			direct relative	autonomous
	first	second	third	first	second	third	direct relative	autonomous
future	cnotálfaidh mé; cnotálfad	cnotálfaidh tú; cnotálfair^†	cnotálfaidh sé, sí	cnotálfaimid; cnotálfaidh muid	cnotálfaidh sibh	cnotálfaidh siad; cnotálfaid^†	a chnotálfaidh; a chnotálfas	cnotálfar
conditional	chnotálfainn / cnotálfainn^‡	chnotálfá / cnotálfá^‡	chnotálfadh sé, sí / cnotálfadh sé, sí^‡	chnotálfaimis; chnotálfadh muid / cnotálfaimis^‡; cnotálfadh muid^‡	chnotálfadh sibh / cnotálfadh sibh^‡	chnotálfaidís; chnotálfadh siad / cnotálfaidís^‡; cnotálfadh siad^‡	a chnotálfadh	chnotálfaí / cnotálfaí^‡

subjunctive	singular			plural			direct relative	autonomous
subjunctive	first	second	third	first	second	third	direct relative	autonomous
present	go gcnotála mé; go gcnotálad^†	go gcnotála tú; go gcnotálair^†	go gcnotála sé, sí	go gcnotálaimid; go gcnotála muid	go gcnotála sibh	go gcnotála siad; go gcnotálaid^†	—	go gcnotáiltear
past	dá gcnotálainn	dá gcnotáilteá	dá gcnotáladh sé, sí	dá gcnotálaimis; dá gcnotáladh muid	dá gcnotáladh sibh	dá gcnotálaidís; dá gcnotáladh siad	—	dá gcnotáiltí

imperative	singular			plural			direct relative	autonomous
imperative	first	second	third	first	second	third	direct relative	autonomous
—	cnotálaim	cnotáil	cnotáladh sé, sí	cnotálaimis	cnotálaigí; cnotálaidh^†	cnotálaidís	—	cnotáiltear

past participle	cnotáilte

verbal noun	cnotáil

^† archaic or dialect form
^‡ dependent form

Noun

cnotáil f (genitive singular cnotála)

verbal noun of cnotáil

Declension

Declension of cnotáil (third declension, no plural)

bare forms
	singular
nominative	cnotáil
vocative	a chnotáil
genitive	cnotála
dative	cnotáil

forms with the definite article
	singular
nominative	an chnotáil
genitive	na cnotála
dative	leis an gcnotáil don chnotáil

Mutation

Mutated forms of *cnotáil*
radical	lenition	eclipsis
cnotáil	chnotáil	gcnotáil

Note: Certain mutated forms of some words can never occur in standard Modern Irish.
All possible mutated forms are displayed for convenience.

References

Ó Dónaill, Niall (1977), “cnotáil”, in Foclóir Gaeilge–Béarla, Dublin: An Gúm, →ISBN