cnag
Irish
Etymology
From Middle Irish *cnagaid, from Old English cnocian and/or Old Norse knoka, both from Proto-Germanic *knukōną.
Pronunciation
- (Munster) IPA(key): /kn̪ˠɑɡ/
- (Galway) IPA(key): /kn̪ˠɑɡ/, /kɾˠaɡ/
- (Mayo, Ulster) IPA(key): /kɾˠaɡ/[1]
Noun
cnag m (genitive singular cnaig, nominative plural cnaga)
Declension
| |||||||||||||||||||||||||||||||||
Verb
cnag (present analytic cnagann, future analytic cnagfaidh, verbal noun cnagadh, past participle cnagtha)
Conjugation
| indicative | singular | plural | direct relative | autonomous | ||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
| first | second | third | first | second | third | |||
| present | cnagaim | cnagann tú; cnagair† |
cnagann sé, sí | cnagaimid; cnagann muid | cnagann sibh | cnagann siad; cnagaid† |
a chnagann; a chnagas | cnagtar |
| past | chnag mé; chnagas | chnag tú; chnagais | chnag sé, sí | chnagamar; chnag muid | chnag sibh; chnagabhair | chnag siad; chnagadar | a chnag | cnagadh |
| past habitual | chnagainn / cnagainn‡ |
chnagtá / cnagtᇠ|
chnagadh sé, sí / cnagadh sé, sí‡ |
chnagaimis; chnagadh muid / cnagaimis‡; cnagadh muid‡ |
chnagadh sibh / cnagadh sibh‡ |
chnagaidís; chnagadh siad / cnagaidís‡; cnagadh siad‡ |
a chnagadh | chnagtaí / cnagtaí‡ |
| singular | plural | direct relative | autonomous | |||||
| first | second | third | first | second | third | |||
| future | cnagfaidh mé; cnagfad |
cnagfaidh tú; cnagfair† |
cnagfaidh sé, sí | cnagfaimid; cnagfaidh muid |
cnagfaidh sibh | cnagfaidh siad; cnagfaid† |
a chnagfaidh; a chnagfas | cnagfar |
| conditional | chnagfainn / cnagfainn‡ |
chnagfá / cnagfᇠ|
chnagfadh sé, sí / cnagfadh sé, sí‡ |
chnagfaimis; chnagfadh muid / cnagfaimis‡; cnagfadh muid‡ |
chnagfadh sibh / cnagfadh sibh‡ |
chnagfaidís; chnagfadh siad / cnagfaidís‡; cnagfadh siad‡ |
a chnagfadh | chnagfaí / cnagfaí‡ |
| subjunctive | singular | plural | direct relative | autonomous | ||||
| first | second | third | first | second | third | |||
| present | go gcnaga mé; go gcnagad† |
go gcnaga tú; go gcnagair† |
go gcnaga sé, sí | go gcnagaimid; go gcnaga muid |
go gcnaga sibh | go gcnaga siad; go gcnagaid† |
— | go gcnagtar |
| past | dá gcnagainn | dá gcnagtá | dá gcnagadh sé, sí | dá gcnagaimis; dá gcnagadh muid |
dá gcnagadh sibh | dá gcnagaidís; dá gcnagadh siad |
— | dá gcnagtaí |
| imperative | singular | plural | direct relative | autonomous | ||||
| first | second | third | first | second | third | |||
| — | cnagaim | cnag | cnagadh sé, sí | cnagaimis | cnagaigí; cnagaidh† |
cnagaidís | — | cnagtar |
| past participle | cnagtha | |||||||
| verbal noun | cnagadh | |||||||
† archaic or dialect form
‡ dependent form
Mutation
| radical | lenition | eclipsis |
|---|---|---|
| cnag | chnag | gcnag |
Note: Certain mutated forms of some words can never occur in standard Modern Irish.
All possible mutated forms are displayed for convenience.
References
- ^ Quiggin, E. C. (1906), A Dialect of Donegal, Cambridge University Press, page 96
Further reading
- Gregory Toner, Sharon Arbuthnot, Máire Ní Mhaonaigh, Marie-Luise Theuerkauf, Dagmar Wodtko, editors (2019), “cnagaid”, in eDIL: Electronic Dictionary of the Irish Language
- Ó Dónaill, Niall (1977), “cnag”, in Foclóir Gaeilge–Béarla, Dublin: An Gúm, →ISBN
Scottish Gaelic
Etymology
From Middle Irish *cnagaid, from Old English cnocian and/or Old Norse knoka, both from Proto-Germanic *knukōną.
Pronunciation
- IPA(key): /kʰɾãk/
Verb
cnag (past chnag, future cnagaidh, verbal noun cnagadh, past participle cnagte)
Noun
cnag f (genitive singular cnaig, plural cnagan)
Derived terms
- cnag-aodaich (“clothes peg”)
Mutation
| radical | lenition |
|---|---|
| cnag | chnag |
Note: Certain mutated forms of some words can never occur in standard Scottish Gaelic.
All possible mutated forms are displayed for convenience.
Further reading
- Gregory Toner, Sharon Arbuthnot, Máire Ní Mhaonaigh, Marie-Luise Theuerkauf, Dagmar Wodtko, editors (2019), “cnagaid”, in eDIL: Electronic Dictionary of the Irish Language