claustralis
Latin
Etymology
Pronunciation
- (Classical Latin) IPA(key): [kɫau̯sˈtraː.lɪs]
- (modern Italianate Ecclesiastical) IPA(key): [klau̯sˈtraː.lis]
Adjective
claustrālis (neuter claustrāle); third-declension two-termination adjective
- Of or pertaining to a fortress.
- (Medieval Latin) Of or pertaining to a cloister.
- 1910, Communis vobiscum:
- Primum enim, quemadmodum Christi praecepta, ita etiam consilia, sunt omnium temporum; et qui haec aliquando inopportuna censeat, is quodammodo videtur dare manus victas perpetuis obtrectatoribus claustralis, uti vocant, otii.
- (please add an English translation of this quotation)
Declension
Third-declension two-termination adjective.
| singular | plural | ||||
|---|---|---|---|---|---|
| masc./fem. | neuter | masc./fem. | neuter | ||
| nominative | claustrālis | claustrāle | claustrālēs | claustrālia | |
| genitive | claustrālis | claustrālium | |||
| dative | claustrālī | claustrālibus | |||
| accusative | claustrālem | claustrāle | claustrālīs claustrālēs |
claustrālia | |
| ablative | claustrālī | claustrālibus | |||
| vocative | claustrālis | claustrāle | claustrālēs | claustrālia | |
Related terms
Descendants
- Italian: chiostrale, → claustrale
- → Spanish: claustral
References
- “claustralis”, in Charlton T. Lewis and Charles Short (1879), A Latin Dictionary, Oxford: Clarendon Press
- “claustralis”, in Gaffiot, Félix (1934), Dictionnaire illustré latin-français, Hachette.