claon
See also: claon-
Irish
Etymology
From Old Irish cláen (“stoop, slope, slant”).
Pronunciation
- (Munster) IPA(key): /kl̪ˠeːn̪ˠ/
- (Connacht) IPA(key): /klˠiːnˠ/
- (Ulster) IPA(key): /klˠeːnˠ/, (older) /klˠɤːnˠ/[1]
Noun
claon m (genitive singular claoin, nominative plural claonta)
Declension
| |||||||||||||||||||||||||||||||||
Adjective
claon (genitive singular masculine claoin, genitive singular feminine claoine, plural claona, comparative claoine)
Derived terms
- claonas m (“dip”)
- naomhchlaon (“impartial”, adjective)
Verb
claon (present analytic claonann, future analytic claonfaidh, verbal noun claonadh, past participle claonta)
- to incline
Conjugation
| indicative | singular | plural | direct relative | autonomous | ||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
| first | second | third | first | second | third | |||
| present | claonaim | claonann tú; claonair† |
claonann sé, sí | claonaimid; claonann muid | claonann sibh | claonann siad; claonaid† |
a chlaonann; a chlaonas | claontar |
| past | chlaon mé; chlaonas | chlaon tú; chlaonais | chlaon sé, sí | chlaonamar; chlaon muid | chlaon sibh; chlaonabhair | chlaon siad; chlaonadar | a chlaon | claonadh |
| past habitual | chlaonainn / claonainn‡ |
chlaontá / claontᇠ|
chlaonadh sé, sí / claonadh sé, sí‡ |
chlaonaimis; chlaonadh muid / claonaimis‡; claonadh muid‡ |
chlaonadh sibh / claonadh sibh‡ |
chlaonaidís; chlaonadh siad / claonaidís‡; claonadh siad‡ |
a chlaonadh | chlaontaí / claontaí‡ |
| singular | plural | direct relative | autonomous | |||||
| first | second | third | first | second | third | |||
| future | claonfaidh mé; claonfad |
claonfaidh tú; claonfair† |
claonfaidh sé, sí | claonfaimid; claonfaidh muid |
claonfaidh sibh | claonfaidh siad; claonfaid† |
a chlaonfaidh; a chlaonfas | claonfar |
| conditional | chlaonfainn / claonfainn‡ |
chlaonfá / claonfᇠ|
chlaonfadh sé, sí / claonfadh sé, sí‡ |
chlaonfaimis; chlaonfadh muid / claonfaimis‡; claonfadh muid‡ |
chlaonfadh sibh / claonfadh sibh‡ |
chlaonfaidís; chlaonfadh siad / claonfaidís‡; claonfadh siad‡ |
a chlaonfadh | chlaonfaí / claonfaí‡ |
| subjunctive | singular | plural | direct relative | autonomous | ||||
| first | second | third | first | second | third | |||
| present | go gclaona mé; go gclaonad† |
go gclaona tú; go gclaonair† |
go gclaona sé, sí | go gclaonaimid; go gclaona muid |
go gclaona sibh | go gclaona siad; go gclaonaid† |
— | go gclaontar |
| past | dá gclaonainn | dá gclaontá | dá gclaonadh sé, sí | dá gclaonaimis; dá gclaonadh muid |
dá gclaonadh sibh | dá gclaonaidís; dá gclaonadh siad |
— | dá gclaontaí |
| imperative | singular | plural | direct relative | autonomous | ||||
| first | second | third | first | second | third | |||
| — | claonaim | claon | claonadh sé, sí | claonaimis | claonaigí; claonaidh† |
claonaidís | — | claontar |
| past participle | claonta | |||||||
| verbal noun | claonadh | |||||||
† archaic or dialect form
‡ dependent form
Mutation
| radical | lenition | eclipsis |
|---|---|---|
| claon | chlaon | gclaon |
Note: Certain mutated forms of some words can never occur in standard Modern Irish.
All possible mutated forms are displayed for convenience.
References
- ^ Quiggin, E. C. (1906), A Dialect of Donegal, Cambridge University Press, page 31
Scottish Gaelic
Etymology
From Middle Irish cláenaid, a denominative verb from Old Irish clóen. Cognate with Irish claon and Manx cleayn.
Pronunciation
- IPA(key): /kʰl̪ˠɯːn/
Verb
claon (past chlaon, future claonaidh, verbal noun claonadh, past participle claonte)
Synonyms
- (decline): tuisealaich
Derived terms
- ath-chlaon (“relapse”, verb)
- neo-chlaon (“impartial, objective”)
Adjective
claon