civan

Turkish

Etymology

Inherited from Ottoman Turkish جوان, from Classical Persian جِوَان (jiwān). Ultimately from Proto-Indo-European *h₂yéwHō, thus a doublet of jön. Cognate with Avestan 𐬫𐬀𐬎𐬎𐬀𐬥 (yauuan), Latin iuvenis, Lithuanian jaunas, English young, Sanskrit युवन् (yúvan), Irish óg.

Pronunciation

  • IPA(key): /d͡ʒiˈvan/
  • Hyphenation: ci‧van

Adjective

civan

  1. young
    Synonym: genç

Declension

Predicative forms of civan
present tense
positive declarative positive interrogative
ben (I am) civanım civan mıyım?
sen (you are) civansın civan mısın?
o (he/she/it is) civan / civandır civan mı?
biz (we are) civanız civan mıyız?
siz (you are) civansınız civan mısınız?
onlar (they are) civan(lar) civan(lar) mı?
past tense
positive declarative positive interrogative
ben (I was) civandım civan mıydım?
sen (you were) civandın civan mıydın?
o (he/she/it was) civandı civan mıydı?
biz (we were) civandık civan mıydık?
siz (you were) civandınız civan mıydınız?
onlar (they were) civandılar civan mıydılar?
indirect past
positive declarative positive interrogative
ben (I was) civanmışım civan mıymışım?
sen (you were) civanmışsın civan mıymışsın?
o (he/she/it was) civanmış civan mıymış?
biz (we were) civanmışız civan mıymışız?
siz (you were) civanmışsınız civan mıymışsınız?
onlar (they were) civanmışlar civan mıymışlar?
conditional
positive declarative positive interrogative
ben (if I) civansam civan mıysam?
sen (if you) civansan civan mıysan?
o (if he/she/it) civansa civan mıysa?
biz (if we) civansak civan mıysak?
siz (if you) civansanız civan mıysanız?
onlar (if they) civansalar civan mıysalar?

For negative forms, use the appropriate form of değil.

Derived terms

Further reading

This article is issued from Wiktionary. The text is available under Creative Commons Attribution-Share Alike 4.0 unless otherwise noted. Additional terms may apply for the media files.