cirkel

Borrowed from Latin circulus.

cirkel c

1. circle

• cirkulær

• IPA^(key): /ˈsɪr.kəl/

• Audio:

  (file)

• Hyphenation: cir‧kel

From Middle Dutch cirkel, from Latin circulus or Old French cercle, itself from Latin.

cirkel m (plural cirkels, diminutive cirkeltje n)

1. circle
   • 1991, Drs. P, “Griekse Tango”, in Compilé sur CD:

     Verleden week bezocht ik voor de eerste maal mijn bovenbuur / Het had te maken met lekkage, naar ik meen, of met de huur / Er hing een levensecht portretje van een cirkel aan de muur / En hij ontpopte zich als vreemde en ascetische figuur

     Last week, I visited my upstairs neighbour for the first time / It had something to do with a leakage, I believe, or with the rent / A lifelike little portrait of a circle hung on the wall / And he turned out to be a strange and ascetic fellow

• Afrikaans: sirkel
• → Caribbean Javanese: sirkel
• → Papiamentu: serkel, cirkel
• → West Frisian: sirkel

See the etymology of the corresponding lemma form.

cirkel

1. inflection of cirkelen:
   1. first-person singular present indicative
   2. (in case of inversion) second-person singular present indicative
   3. imperative

From Old Swedish cirkil, from Latin circulus.

• Audio (Gotland):

  (file)

• Rhymes: -²ɪrkɛl
• Hyphenation: cir‧kel

cirkel c

1. (geometry) a circle
2. a circle (process leading back to its initial point)

   gå i cirklar

   go in circles

3. a circle (group of people)

   inre cirkel

   inner circle

   studiecirkel

   study circle

• cirkelresonemang
• kvirkel
• ond cirkel (“vicious circle”)
• rubba någons cirklar

• cirkulär

• cirkel in Svensk ordbok (SO)
• cirkel in Svenska Akademiens ordlista (SAOL)
• cirkel in Svenska Akademiens ordbok (SAOB)