cirictun
Old English
Alternative forms
Etymology
From ċiriċe + tūn. Piecewise doublet of Kyrchetūn.
Pronunciation
- IPA(key): /ˈt͡ʃi.rit͡ʃˌtuːn/
Noun
ċiriċtūn m
Declension
Strong a-stem:
| singular | plural | |
|---|---|---|
| nominative | ċirictūn | ċirictūnas |
| accusative | ċirictūn | ċirictūnas |
| genitive | ċirictūnes | ċirictūna |
| dative | ċirictūne | ċirictūnum |
Descendants
- Middle English: cherch toune, church toune
- English: churchtown