circumductus

Latin

Etymology 1

Perfect passive participle of circumdūcō (to lead around).

Pronunciation

Participle

circumductus (feminine circumducta, neuter circumductum); first/second-declension participle

  1. led around or away
  2. cheated
Declension

First/second-declension adjective.

singular plural
masculine feminine neuter masculine feminine neuter
nominative circumductus circumducta circumductum circumductī circumductae circumducta
genitive circumductī circumductae circumductī circumductōrum circumductārum circumductōrum
dative circumductō circumductae circumductō circumductīs
accusative circumductum circumductam circumductum circumductōs circumductās circumducta
ablative circumductō circumductā circumductō circumductīs
vocative circumducte circumducta circumductum circumductī circumductae circumducta
Descendants
  • English: circumduct

Etymology 2

From circumducō +‎ -tus (forming action nouns).

Pronunciation

Noun

circumductus m (genitive circumductūs); fourth declension

  1. perimeter
  2. a circular movement
Declension

Fourth-declension noun.

singular plural
nominative circumductus circumductūs
genitive circumductūs circumductuum
dative circumductuī circumductibus
accusative circumductum circumductūs
ablative circumductū circumductibus
vocative circumductus circumductūs

References