cinntigh

Irish

Etymology 1

From cinnte +‎ -igh.

Verb

cinntigh (present analytic cinntíonn, future analytic cinnteoidh, verbal noun cinntiú, past participle cinntithe)

  1. (intransitive) to make certain
  2. (transitive) to confirm, assure
Conjugation
Conjugation of cinntigh (second conjugation)
indicative singular plural direct relative autonomous
first second third first second third
present cinntím cinntíonn tú;
cinntír
cinntíonn sé, sí cinntímid;
cinntíonn muid
cinntíonn sibh cinntíonn siad;
cinntíd
a chinntíonn; a chinntíos cinntítear
past chinntigh mé; chinntíos chinntigh tú; chinntís chinntigh sé, sí chinntíomar; chinntigh muid chinntigh sibh; chinntíobhair chinntigh siad; chinntíodar a chinntigh cinntíodh
past habitual chinntínn /
cinntínn
chinntíteá /
cinntíteá
chinntíodh sé, sí /
cinntíodh sé, sí
chinntímis; chinntíodh muid /
cinntímis; cinntíodh muid
chinntíodh sibh /
cinntíodh sibh
chinntídís; chinntíodh /
cinntídís; cinntíodh siad
a chinntíodh chinntítí /
cinntítí
singular plural direct relative autonomous
first second third first second third
future cinnteoidh mé;
cinnteod;
cinnteochaidh
cinnteoidh tú;
cinnteoir;
cinnteochaidh
cinnteoidh sé, sí;
cinnteochaidh sé, sí
cinnteoimid;
cinnteoidh muid;
cinnteochaimid;
cinnteochaidh muid
cinnteoidh sibh;
cinnteochaidh sibh
cinnteoidh siad;
cinnteoid;
cinnteochaidh siad
a chinnteoidh; a chinnteos; a chinnteochaidh; a chinnteochas cinnteofar; cinnteochar
conditional chinnteoinn; chinnteochainn /
cinnteoinn; cinnteochainn
chinnteofá; chinnteochthá /
cinnteofá; cinnteochthá
chinnteodh sé, sí; chinnteochadh sé, sí /
cinnteodh sé, sí; cinnteochadh sé, sí
chinnteoimis; chinnteodh muid; chinnteochaimis; chinnteochadh muid /
cinnteoimis; cinnteodh muid; cinnteochaimis; cinnteochadh muid
chinnteodh sibh; chinnteochadh sibh /
cinnteodh sibh; cinnteochadh sibh
chinnteoidís; chinnteodh siad; chinnteochaidís; chinnteochadh siad /
cinnteoidís; cinnteodh siad; cinnteochaidís; cinnteochadh siad
a chinnteodh; a chinnteochadh chinnteofaí; chinnteochthaí /
cinnteofaí; cinnteochthaí
subjunctive singular plural direct relative autonomous
first second third first second third
present go gcinntí mé;
go gcinntíod
go gcinntí tú;
go gcinntír
go gcinntí sé, sí go gcinntímid;
go gcinntí muid
go gcinntí sibh go gcinntí siad;
go gcinntíd
go gcinntítear
past gcinntínn gcinntíteá gcinntíodh sé, sí gcinntímis;
gcinntíodh muid
gcinntíodh sibh gcinntídís;
gcinntíodh siad
gcinntítí
imperative singular plural direct relative autonomous
first second third first second third
cinntím cinntigh cinntíodh sé, sí cinntímis cinntígí;
cinntídh
cinntídís cinntítear
past participle cinntithe
verbal noun cinntiú

archaic or dialect form
dependent form

Etymology 2

See the etymology of the corresponding lemma form.

Adjective

cinntigh

  1. inflection of cinnteach:
    1. vocative/genitive singular masculine
    2. (archaic) dative singular feminine

Mutation

Mutated forms of cinntigh
radical lenition eclipsis
cinntigh chinntigh gcinntigh

Note: Certain mutated forms of some words can never occur in standard Modern Irish.
All possible mutated forms are displayed for convenience.

Further reading