cinntigh
Irish
Etymology 1
Verb
cinntigh (present analytic cinntíonn, future analytic cinnteoidh, verbal noun cinntiú, past participle cinntithe)
Conjugation
| indicative | singular | plural | direct relative | autonomous | ||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
| first | second | third | first | second | third | |||
| present | cinntím | cinntíonn tú; cinntír† |
cinntíonn sé, sí | cinntímid; cinntíonn muid |
cinntíonn sibh | cinntíonn siad; cinntíd† |
a chinntíonn; a chinntíos | cinntítear |
| past | chinntigh mé; chinntíos | chinntigh tú; chinntís | chinntigh sé, sí | chinntíomar; chinntigh muid | chinntigh sibh; chinntíobhair | chinntigh siad; chinntíodar | a chinntigh | cinntíodh |
| past habitual | chinntínn / cinntínn‡ |
chinntíteá / cinntíteᇠ|
chinntíodh sé, sí / cinntíodh sé, sí‡ |
chinntímis; chinntíodh muid / cinntímis‡; cinntíodh muid‡ |
chinntíodh sibh / cinntíodh sibh‡ |
chinntídís; chinntíodh / cinntídís‡; cinntíodh siad‡ |
a chinntíodh | chinntítí / cinntítí‡ |
| singular | plural | direct relative | autonomous | |||||
| first | second | third | first | second | third | |||
| future | cinnteoidh mé; cinnteod; cinnteochaidh mé† |
cinnteoidh tú; cinnteoir†; cinnteochaidh tú† |
cinnteoidh sé, sí; cinnteochaidh sé, sí† |
cinnteoimid; cinnteoidh muid; cinnteochaimid†; cinnteochaidh muid† |
cinnteoidh sibh; cinnteochaidh sibh† |
cinnteoidh siad; cinnteoid†; cinnteochaidh siad† |
a chinnteoidh; a chinnteos; a chinnteochaidh†; a chinnteochas† | cinnteofar; cinnteochar† |
| conditional | chinnteoinn; chinnteochainn† / cinnteoinn‡; cinnteochainn†‡ |
chinnteofá; chinnteochthᆠ/ cinnteofá‡; cinnteochthᆇ |
chinnteodh sé, sí; chinnteochadh sé, sí† / cinnteodh sé, sí‡; cinnteochadh sé, s톇 |
chinnteoimis; chinnteodh muid; chinnteochaimis†; chinnteochadh muid† / cinnteoimis‡; cinnteodh muid‡; cinnteochaimis†‡; cinnteochadh muid†‡ |
chinnteodh sibh; chinnteochadh sibh† / cinnteodh sibh‡; cinnteochadh sibh†‡ |
chinnteoidís; chinnteodh siad; chinnteochaidís†; chinnteochadh siad† / cinnteoidís‡; cinnteodh siad‡; cinnteochaidís†‡; cinnteochadh siad†‡ |
a chinnteodh; a chinnteochadh† | chinnteofaí; chinnteochthaí† / cinnteofaí‡; cinnteochtha톇 |
| subjunctive | singular | plural | direct relative | autonomous | ||||
| first | second | third | first | second | third | |||
| present | go gcinntí mé; go gcinntíod† |
go gcinntí tú; go gcinntír† |
go gcinntí sé, sí | go gcinntímid; go gcinntí muid |
go gcinntí sibh | go gcinntí siad; go gcinntíd† |
— | go gcinntítear |
| past | dá gcinntínn | dá gcinntíteá | dá gcinntíodh sé, sí | dá gcinntímis; dá gcinntíodh muid |
dá gcinntíodh sibh | dá gcinntídís; dá gcinntíodh siad |
— | dá gcinntítí |
| imperative | singular | plural | direct relative | autonomous | ||||
| first | second | third | first | second | third | |||
| — | cinntím | cinntigh | cinntíodh sé, sí | cinntímis | cinntígí; cinntídh† |
cinntídís | — | cinntítear |
| past participle | cinntithe | |||||||
| verbal noun | cinntiú | |||||||
† archaic or dialect form
‡ dependent form
Etymology 2
See the etymology of the corresponding lemma form.
Adjective
cinntigh
- inflection of cinnteach:
- vocative/genitive singular masculine
- (archaic) dative singular feminine
Mutation
| radical | lenition | eclipsis |
|---|---|---|
| cinntigh | chinntigh | gcinntigh |
Note: Certain mutated forms of some words can never occur in standard Modern Irish.
All possible mutated forms are displayed for convenience.
Further reading
- Ó Dónaill, Niall (1977), “cinntigh”, in Foclóir Gaeilge–Béarla, Dublin: An Gúm, →ISBN
- de Bhaldraithe, Tomás (1959), “cinntigh”, in English-Irish Dictionary, An Gúm
- “cinntigh”, in New English-Irish Dictionary, Foras na Gaeilge, 2013–2026