cimigh
Irish
Etymology
From cime (“captive, prisoner”) + -igh
Verb
cimigh (present analytic cimíonn, future analytic cimeoidh, verbal noun cimiú, past participle cimithe)
Conjugation
| indicative | singular | plural | direct relative | autonomous | ||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
| first | second | third | first | second | third | |||
| present | cimím | cimíonn tú; cimír† |
cimíonn sé, sí | cimímid; cimíonn muid |
cimíonn sibh | cimíonn siad; cimíd† |
a chimíonn; a chimíos | cimítear |
| past | chimigh mé; chimíos | chimigh tú; chimís | chimigh sé, sí | chimíomar; chimigh muid | chimigh sibh; chimíobhair | chimigh siad; chimíodar | a chimigh | cimíodh |
| past habitual | chimínn / cimínn‡ |
chimíteá / cimíteᇠ|
chimíodh sé, sí / cimíodh sé, sí‡ |
chimímis; chimíodh muid / cimímis‡; cimíodh muid‡ |
chimíodh sibh / cimíodh sibh‡ |
chimídís; chimíodh / cimídís‡; cimíodh siad‡ |
a chimíodh | chimítí / cimítí‡ |
| singular | plural | direct relative | autonomous | |||||
| first | second | third | first | second | third | |||
| future | cimeoidh mé; cimeod; cimeochaidh mé† |
cimeoidh tú; cimeoir†; cimeochaidh tú† |
cimeoidh sé, sí; cimeochaidh sé, sí† |
cimeoimid; cimeoidh muid; cimeochaimid†; cimeochaidh muid† |
cimeoidh sibh; cimeochaidh sibh† |
cimeoidh siad; cimeoid†; cimeochaidh siad† |
a chimeoidh; a chimeos; a chimeochaidh†; a chimeochas† | cimeofar; cimeochar† |
| conditional | chimeoinn; chimeochainn† / cimeoinn‡; cimeochainn†‡ |
chimeofá; chimeochthᆠ/ cimeofá‡; cimeochthᆇ |
chimeodh sé, sí; chimeochadh sé, sí† / cimeodh sé, sí‡; cimeochadh sé, s톇 |
chimeoimis; chimeodh muid; chimeochaimis†; chimeochadh muid† / cimeoimis‡; cimeodh muid‡; cimeochaimis†‡; cimeochadh muid†‡ |
chimeodh sibh; chimeochadh sibh† / cimeodh sibh‡; cimeochadh sibh†‡ |
chimeoidís; chimeodh siad; chimeochaidís†; chimeochadh siad† / cimeoidís‡; cimeodh siad‡; cimeochaidís†‡; cimeochadh siad†‡ |
a chimeodh; a chimeochadh† | chimeofaí; chimeochthaí† / cimeofaí‡; cimeochtha톇 |
| subjunctive | singular | plural | direct relative | autonomous | ||||
| first | second | third | first | second | third | |||
| present | go gcimí mé; go gcimíod† |
go gcimí tú; go gcimír† |
go gcimí sé, sí | go gcimímid; go gcimí muid |
go gcimí sibh | go gcimí siad; go gcimíd† |
— | go gcimítear |
| past | dá gcimínn | dá gcimíteá | dá gcimíodh sé, sí | dá gcimímis; dá gcimíodh muid |
dá gcimíodh sibh | dá gcimídís; dá gcimíodh siad |
— | dá gcimítí |
| imperative | singular | plural | direct relative | autonomous | ||||
| first | second | third | first | second | third | |||
| — | cimím | cimigh | cimíodh sé, sí | cimímis | cimígí; cimídh† |
cimídís | — | cimítear |
| past participle | cimithe | |||||||
| verbal noun | cimiú | |||||||
† archaic or dialect form
‡ dependent form
Derived terms
- cimíocht f (“captivity, bondage”)
Mutation
| radical | lenition | eclipsis |
|---|---|---|
| cimigh | chimigh | gcimigh |
Note: Certain mutated forms of some words can never occur in standard Modern Irish.
All possible mutated forms are displayed for convenience.
References
- Ó Dónaill, Niall (1977), “cimigh”, in Foclóir Gaeilge–Béarla, Dublin: An Gúm, →ISBN