celorepublikový

Czech

Etymology

From celý (whole) +‎ -o- +‎ republika (republic) +‎ -ový.

Pronunciation

  • IPA(key): [ˈt͡sɛlorɛpublɪkoviː]
  • Hyphenation: ce‧lo‧re‧pub‧li‧ko‧vý

Adjective

celorepublikový

  1. (relational) of or related to the whole of a republic, national

Declension

Declension of celorepublikový (hard)
singular
masculine feminine neuter
animate inanimate
nominative celorepublikový celorepubliková celorepublikové
genitive celorepublikového celorepublikové celorepublikového
dative celorepublikovému celorepublikové celorepublikovému
accusative celorepublikového celorepublikový celorepublikovou celorepublikové
locative celorepublikovém celorepublikové celorepublikovém
instrumental celorepublikovým celorepublikovou celorepublikovým
plural
masculine feminine neuter
animate inanimate
nominative celorepublikoví celorepublikové celorepubliková
genitive celorepublikových
dative celorepublikovým
accusative celorepublikové celorepubliková
locative celorepublikových
instrumental celorepublikovými

Further reading