ceiliúir

Irish

Etymology

Old Irish celebraid, from Latin celebrō.

Verb

ceiliúir (present analytic ceiliúrann, future analytic ceiliúrfaidh, verbal noun ceiliúradh, past participle ceiliúrtha)

Conjugation

Conjugation of *ceiliúir* (first conjugation – B)
indicative	singular			plural			direct relative	autonomous
indicative	first	second	third	first	second	third	direct relative	autonomous
present	ceiliúraim	ceiliúrann tú; ceiliúrair^†	ceiliúrann sé, sí	ceiliúraimid; ceiliúrann muid	ceiliúrann sibh	ceiliúrann siad; ceiliúraid^†	a cheiliúrann; a cheiliúras	ceiliúrtar
past	cheiliúir mé; cheiliúras	cheiliúir tú; cheiliúrais	cheiliúir sé, sí	cheiliúramar; cheiliúir muid	cheiliúir sibh; cheiliúrabhair	cheiliúir siad; cheiliúradar	a cheiliúir	ceiliúradh
past habitual	cheiliúrainn / ceiliúrainn^‡	cheiliúrtá / ceiliúrtá^‡	cheiliúradh sé, sí / ceiliúradh sé, sí^‡	cheiliúraimis; cheiliúradh muid / ceiliúradh muid^‡	cheiliúradh sibh / ceiliúradh sibh^‡	cheiliúraidís; cheiliúradh siad / ceiliúraidís^‡; ceiliúradh siad^‡	a cheiliúradh	cheiliúrtaí / ceiliúrtaí^‡

	singular			plural			direct relative	autonomous
	first	second	third	first	second	third	direct relative	autonomous
future	ceiliúrfaidh mé; ceiliúrfad	ceiliúrfaidh tú; ceiliúrfair^†	ceiliúrfaidh sé, sí	ceiliúrfaimid; ceiliúrfaidh muid	ceiliúrfaidh sibh	ceiliúrfaidh siad; ceiliúrfaid^†	a cheiliúrfaidh; a cheiliúrfas	ceiliúrfar
conditional	cheiliúrfainn / ceiliúrfainn^‡	cheiliúrfá / ceiliúrfá^‡	cheiliúrfadh sé, sí / ceiliúrfadh sé, sí^‡	cheiliúrfaimis; cheiliúrfadh muid / ceiliúrfaimis^‡; ceiliúrfadh muid^‡	cheiliúrfadh sibh / ceiliúrfadh sibh^‡	cheiliúrfaidís; cheiliúrfadh siad / ceiliúrfaidís^‡; ceiliúrfadh siad^‡	a cheiliúrfadh	cheiliúrfaí / ceiliúrfaí^‡

subjunctive	singular			plural			direct relative	autonomous
subjunctive	first	second	third	first	second	third	direct relative	autonomous
present	go gceiliúra mé; go gceiliúrad^†	go gceiliúra tú; go gceiliúrair^†	go gceiliúra sé, sí	go gceiliúraimid; go gceiliúra muid	go gceiliúra sibh	go gceiliúra siad; go gceiliúraid^†	—	go gceiliúrtar
past	dá gceiliúrainn	dá gceiliúrtá	dá gceiliúradh sé, sí	dá gceiliúraimis; dá gceiliúradh muid	dá gceiliúradh sibh	dá gceiliúraidís; dá gceiliúradh siad	—	dá gceiliúrtaí

imperative	singular			plural			direct relative	autonomous
imperative	first	second	third	first	second	third	direct relative	autonomous
—	ceiliúraim	ceiliúir	ceiliúradh sé, sí	ceiliúraimis	ceiliúraigí; ceiliúraidh^†	ceiliúraidís	—	ceiliúrtar

past participle	ceiliúrtha

verbal noun	ceiliúradh

^† archaic or dialect form
^‡ dependent form

Related terms

ceiliúr
ceiliúradh

Mutation

Mutated forms of *ceiliúir*
radical	lenition	eclipsis
ceiliúir	cheiliúir	gceiliúir

Note: Certain mutated forms of some words can never occur in standard Modern Irish.
All possible mutated forms are displayed for convenience.