ceangail

Irish

Etymology

From Middle Irish cenglaid (to bind, tie, fasten), from cengal (bond, fetter), from Latin cingulum (girdle, belt).

Pronunciation

  • IPA(key): /ˈcaŋ(ɡ)əlʲ/[1]

Verb

ceangail (present analytic ceanglaíonn, future analytic ceanglóidh, verbal noun ceangal, past participle ceangailte)

  1. to tie, fasten, bind, join, connect

Conjugation

Conjugation of ceangail (second conjugation)
indicative singular plural direct relative autonomous
first second third first second third
present ceanglaím ceanglaíonn tú;
ceanglaír
ceanglaíonn sé, sí ceanglaímid;
ceanglaíonn muid
ceanglaíonn sibh ceanglaíonn siad;
ceanglaíd
a cheanglaíonn; a cheanglaíos ceanglaítear
past cheangail mé; cheanglaíos cheangail tú; cheanglaís cheangail sé, sí cheanglaíomar; cheangail muid cheangail sibh; cheanglaíobhair cheangail siad; cheanglaíodar a cheangail ceanglaíodh
past habitual cheanglaínn /
ceanglaínn
cheanglaíteá /
ceanglaíteá
cheanglaíodh sé, sí /
ceanglaíodh sé, sí
cheanglaímis; cheanglaíodh muid /
ceanglaímis; ceanglaíodh muid
cheanglaíodh sibh /
ceanglaíodh sibh
cheanglaídís; cheanglaíodh /
ceanglaídís; ceanglaíodh siad
a cheanglaíodh cheanglaítí /
ceanglaítí
singular plural direct relative autonomous
first second third first second third
future ceanglóidh mé;
ceanglód;
ceanglóchaidh
ceanglóidh tú;
ceanglóir;
ceanglóchaidh
ceanglóidh sé, sí;
ceanglóchaidh sé, sí
ceanglóimid;
ceanglóidh muid;
ceanglóchaimid;
ceanglóchaidh muid
ceanglóidh sibh;
ceanglóchaidh sibh
ceanglóidh siad;
ceanglóid;
ceanglóchaidh siad
a cheanglóidh; a cheanglós; a cheanglóchaidh; a cheanglóchas ceanglófar; ceanglóchar
conditional cheanglóinn; cheanglóchainn /
ceanglóinn; ceanglóchainn
cheanglófá; cheanglóchthá /
ceanglófá; ceanglóchthá
cheanglódh sé, sí; cheanglóchadh sé, sí /
ceanglódh sé, sí; ceanglóchadh sé, sí
cheanglóimis; cheanglódh muid; cheanglóchaimis; cheanglóchadh muid /
ceanglóimis; ceanglódh muid; ceanglóchaimis; ceanglóchadh muid
cheanglódh sibh; cheanglóchadh sibh /
ceanglódh sibh; ceanglóchadh sibh
cheanglóidís; cheanglódh siad; cheanglóchaidís; cheanglóchadh siad /
ceanglóidís; ceanglódh siad; ceanglóchaidís; ceanglóchadh siad
a cheanglódh; a cheanglóchadh cheanglófaí; cheanglóchthaí /
ceanglófaí; ceanglóchthaí
subjunctive singular plural direct relative autonomous
first second third first second third
present go gceanglaí mé;
go gceanglaíod
go gceanglaí tú;
go gceanglaír
go gceanglaí sé, sí go gceanglaímid;
go gceanglaí muid
go gceanglaí sibh go gceanglaí siad;
go gceanglaíd
go gceanglaítear
past gceanglaínn gceanglaíteá gceanglaíodh sé, sí gceanglaímis;
gceanglaíodh muid
gceanglaíodh sibh gceanglaídís;
gceanglaíodh siad
gceanglaítí
imperative singular plural direct relative autonomous
first second third first second third
ceanglaím ceangail ceanglaíodh sé, sí ceanglaímis ceanglaígí;
ceanglaídh
ceanglaídís ceanglaítear
past participle ceangailte
verbal noun ceangal

archaic or dialect form
dependent form

Derived terms

Noun

ceangail

  1. inflection of ceangal:
    1. vocative/genitive singular
    2. nominative/dative plural

Mutation

Mutated forms of ceangail
radical lenition eclipsis
ceangail cheangail gceangail

Note: Certain mutated forms of some words can never occur in standard Modern Irish.
All possible mutated forms are displayed for convenience.

References

  1. ^ Quiggin, E. C. (1906), A Dialect of Donegal, Cambridge University Press, § 229, page 84

Further reading

Scottish Gaelic

Etymology

From Middle Irish cenglaid (to bind, tie, fasten), from cengal (bond, fetter), from Latin cingulum (girdle, belt).

Pronunciation

  • IPA(key): /ˈkʲʰɛ̃.al/

Verb

ceangail (past cheangail, future ceanglaidh, verbal noun ceangal, past participle ceangailte)

  1. tie, fasten, bind, join, connect

Derived terms

Mutation

Mutation of ceangail
radical lenition
ceangail cheangail

Note: Certain mutated forms of some words can never occur in standard Scottish Gaelic.
All possible mutated forms are displayed for convenience.