cealaigh

Irish

Etymology

From ceal +‎ -aigh.

Verb

cealaigh (present analytic cealaíonn, future analytic cealóidh, verbal noun cealú, past participle cealaithe)

  1. to cancel (invalidate, annul)

Conjugation

Conjugation of cealaigh (second conjugation)
indicative singular plural direct relative autonomous
first second third first second third
present cealaím cealaíonn tú;
cealaír† 		cealaíonn sé, sí cealaímid;
cealaíonn muid 		cealaíonn sibh cealaíonn siad;
cealaíd† 		a chealaíonn; a chealaíos cealaítear
past chealaigh mé; chealaíos chealaigh tú; chealaís chealaigh sé, sí chealaíomar; chealaigh muid chealaigh sibh; chealaíobhair chealaigh siad; chealaíodar a chealaigh cealaíodh
past habitual chealaínn /
cealaínn‡ 		chealaíteá /
cealaíteᇠ		chealaíodh sé, sí /
cealaíodh sé, sí‡ 		chealaímis; chealaíodh muid /
cealaímis‡; cealaíodh muid‡ 		chealaíodh sibh /
cealaíodh sibh‡ 		chealaídís; chealaíodh /
cealaídís‡; cealaíodh siad‡ 		a chealaíodh chealaítí /
cealaítí‡
singular plural direct relative autonomous
first second third first second third
future cealóidh mé;
cealód;
cealóchaidh mé† 		cealóidh tú;
cealóir†;
cealóchaidh tú† 		cealóidh sé, sí;
cealóchaidh sé, sí† 		cealóimid;
cealóidh muid;
cealóchaimid†;
cealóchaidh muid† 		cealóidh sibh;
cealóchaidh sibh† 		cealóidh siad;
cealóid†;
cealóchaidh siad† 		a chealóidh; a chealós; a chealóchaidh†; a chealóchas† cealófar; cealóchar†
conditional chealóinn; chealóchainn† /
cealóinn‡; cealóchainn†‡ 		chealófá; chealóchthᆠ/
cealófá‡; cealóchthᆇ 		chealódh sé, sí; chealóchadh sé, s토/
cealódh sé, sí‡; cealóchadh sé, s톇 		chealóimis; chealódh muid; chealóchaimis†; chealóchadh muid† /
cealóimis‡; cealódh muid‡; cealóchaimis†‡; cealóchadh muid†‡ 		chealódh sibh; chealóchadh sibh† /
cealódh sibh‡; cealóchadh sibh†‡ 		chealóidís; chealódh siad; chealóchaidís†; chealóchadh siad† /
cealóidís‡; cealódh siad‡; cealóchaidís†‡; cealóchadh siad†‡ 		a chealódh; a chealóchadh† chealófaí; chealóchtha토/
cealófaí‡; cealóchtha톇
subjunctive singular plural direct relative autonomous
first second third first second third
present go gcealaí mé;
go gcealaíod† 		go gcealaí tú;
go gcealaír† 		go gcealaí sé, sí go gcealaímid;
go gcealaí muid 		go gcealaí sibh go gcealaí siad;
go gcealaíd† 		— go gcealaítear
past dá gcealaínn dá gcealaíteá dá gcealaíodh sé, sí dá gcealaímis;
dá gcealaíodh muid 		dá gcealaíodh sibh dá gcealaídís;
dá gcealaíodh siad 		— dá gcealaítí
imperative singular plural direct relative autonomous
first second third first second third
— cealaím cealaigh cealaíodh sé, sí cealaímis cealaígí;
cealaídh† 		cealaídís — cealaítear
past participle cealaithe
verbal noun cealú

† archaic or dialect form
‡ dependent form

Mutation

Mutated forms of cealaigh
radical lenition eclipsis
cealaigh chealaigh gcealaigh

Note: Certain mutated forms of some words can never occur in standard Modern Irish.
All possible mutated forms are displayed for convenience.

Further reading

This article is issued from Wiktionary. The text is available under Creative Commons Attribution-Share Alike 4.0 unless otherwise noted. Additional terms may apply for the media files.