cardáil

Irish

Etymology

From carda (card (hand-held tool for preparing materials for spinning) +‎ -áil.

Pronunciation

  • (Munster) IPA(key): /kɑːɾˠˈd̪ˠɑːlʲ/
  • (Connacht) IPA(key): /ˈkɑːɾˠd̪ˠɑːlʲ/
  • (Ulster) IPA(key): /ˈkaːɾˠd̪ˠælʲ/[1]

Verb

cardáil (present analytic cardálann, future analytic cardálfaidh, verbal noun cardáil, past participle cardáilte)

  1. to card (use carding device)

Conjugation

Conjugation of cardáil (first conjugation – B)
indicative singular plural direct relative autonomous
first second third first second third
present cardálaim cardálann tú;
cardálair
cardálann sé, sí cardálaimid; cardálann muid cardálann sibh cardálann siad;
cardálaid
a chardálann; a chardálas cardáiltear
past chardáil mé; chardálas chardáil tú; chardálais chardáil sé, sí chardálamar; chardáil muid chardáil sibh; chardálabhair chardáil siad; chardáladar a chardáil cardáladh
past habitual chardálainn /
cardálainn
chardáilteá /
cardáilteá
chardáladh sé, sí /
cardáladh sé, sí
chardálaimis; chardáladh muid /
cardáladh muid
chardáladh sibh /
cardáladh sibh
chardálaidís; chardáladh siad /
cardálaidís; cardáladh siad
a chardáladh chardáiltí /
cardáiltí
singular plural direct relative autonomous
first second third first second third
future cardálfaidh mé;
cardálfad
cardálfaidh tú;
cardálfair
cardálfaidh sé, sí cardálfaimid;
cardálfaidh muid
cardálfaidh sibh cardálfaidh siad;
cardálfaid
a chardálfaidh; a chardálfas cardálfar
conditional chardálfainn /
cardálfainn
chardálfá /
cardálfá
chardálfadh sé, sí /
cardálfadh sé, sí
chardálfaimis; chardálfadh muid /
cardálfaimis; cardálfadh muid
chardálfadh sibh /
cardálfadh sibh
chardálfaidís; chardálfadh siad /
cardálfaidís; cardálfadh siad
a chardálfadh chardálfaí /
cardálfaí
subjunctive singular plural direct relative autonomous
first second third first second third
present go gcardála mé;
go gcardálad
go gcardála tú;
go gcardálair
go gcardála sé, sí go gcardálaimid;
go gcardála muid
go gcardála sibh go gcardála siad;
go gcardálaid
go gcardáiltear
past gcardálainn gcardáilteá gcardáladh sé, sí gcardálaimis;
gcardáladh muid
gcardáladh sibh gcardálaidís;
gcardáladh siad
gcardáiltí
imperative singular plural direct relative autonomous
first second third first second third
cardálaim cardáil cardáladh sé, sí cardálaimis cardálaigí;
cardálaidh
cardálaidís cardáiltear
past participle cardáilte
verbal noun cardáil

archaic or dialect form
dependent form

Noun

cardáil f (genitive singular cardála, nominative plural)

  1. verbal noun of cardáil

Declension

Declension of cardáil (third declension, no plural)
bare forms
singular
nominative cardáil
vocative a chardáil
genitive cardála
dative cardáil
forms with the definite article
singular
nominative an chardáil
genitive na cardála
dative leis an gcardáil
don chardáil

Mutation

Mutated forms of cardáil
radical lenition eclipsis
cardáil chardáil gcardáil

Note: Certain mutated forms of some words can never occur in standard Modern Irish.
All possible mutated forms are displayed for convenience.

References

  1. ^ Quiggin, E. C. (1906), A Dialect of Donegal, Cambridge University Press, § 77, page 33

Further reading

  • cardáil”, in Historical Irish Corpus, 1600–1926, Royal Irish Academy
  • Dinneen, Patrick S. (1904), “cardáil”, in Foclóir Gaeḋilge agus Béarla, 1st edition, Dublin: Irish Texts Society, page 118
  • Ó Dónaill, Niall (1977), “cardáil”, in Foclóir Gaeilge–Béarla, Dublin: An Gúm, →ISBN