carabină
Romanian
Etymology
Borrowed from French carabine.
Noun
carabină f (plural carabine)
Declension
| singular | plural | ||||
|---|---|---|---|---|---|
| indefinite | definite | indefinite | definite | ||
| nominative-accusative | carabină | carabina | carabine | carabinele | |
| genitive-dative | carabine | carabinei | carabine | carabinelor | |
| vocative | carabină, carabino | carabinelor | |||