caolaigh

Irish

Etymology

(This etymology is missing or incomplete. Please add to it, or discuss it at the Etymology scriptorium.)

Verb

caolaigh (present analytic caolaíonn, future analytic caolóidh, verbal noun caolú, past participle caolaithe)

  1. (ergative) attenuate
  2. (ergative, phonology, phonetics) palatalise

Conjugation

Conjugation of caolaigh (second conjugation)
indicative singular plural direct relative autonomous
first second third first second third
present caolaím caolaíonn tú;
caolaír
caolaíonn sé, sí caolaímid;
caolaíonn muid
caolaíonn sibh caolaíonn siad;
caolaíd
a chaolaíonn; a chaolaíos caolaítear
past chcaolaigh mé; chaolaíos chcaolaigh tú; chaolaís chcaolaigh sé, sí chaolaíomar; chcaolaigh muid chcaolaigh sibh; chaolaíobhair chcaolaigh siad; chaolaíodar a chcaolaigh caolaíodh
past habitual chaolaínn /
caolaínn
chaolaíteá /
caolaíteá
chaolaíodh sé, sí /
caolaíodh sé, sí
chaolaímis; chaolaíodh muid /
caolaímis; caolaíodh muid
chaolaíodh sibh /
caolaíodh sibh
chaolaídís; chaolaíodh /
caolaídís; caolaíodh siad
a chaolaíodh chaolaítí /
caolaítí
singular plural direct relative autonomous
first second third first second third
future caolóidh mé;
caolód;
caolóchaidh
caolóidh tú;
caolóir;
caolóchaidh
caolóidh sé, sí;
caolóchaidh sé, sí
caolóimid;
caolóidh muid;
caolóchaimid;
caolóchaidh muid
caolóidh sibh;
caolóchaidh sibh
caolóidh siad;
caolóid;
caolóchaidh siad
a chaolóidh; a chaolós; a chaolóchaidh; a chaolóchas caolófar; caolóchar
conditional chaolóinn; chaolóchainn /
caolóinn; caolóchainn
chaolófá; chaolóchthá /
caolófá; caolóchthá
chaolódh sé, sí; chaolóchadh sé, sí /
caolódh sé, sí; caolóchadh sé, sí
chaolóimis; chaolódh muid; chaolóchaimis; chaolóchadh muid /
caolóimis; caolódh muid; caolóchaimis; caolóchadh muid
chaolódh sibh; chaolóchadh sibh /
caolódh sibh; caolóchadh sibh
chaolóidís; chaolódh siad; chaolóchaidís; chaolóchadh siad /
caolóidís; caolódh siad; caolóchaidís; caolóchadh siad
a chaolódh; a chaolóchadh chaolófaí; chaolóchthaí /
caolófaí; caolóchthaí
subjunctive singular plural direct relative autonomous
first second third first second third
present go gcaolaí mé;
go gcaolaíod
go gcaolaí tú;
go gcaolaír
go gcaolaí sé, sí go gcaolaímid;
go gcaolaí muid
go gcaolaí sibh go gcaolaí siad;
go gcaolaíd
go gcaolaítear
past gcaolaínn gcaolaíteá gcaolaíodh sé, sí gcaolaímis;
gcaolaíodh muid
gcaolaíodh sibh gcaolaídís;
gcaolaíodh siad
gcaolaítí
imperative singular plural direct relative autonomous
first second third first second third
caolaím ccaolaigh caolaíodh sé, sí caolaímis caolaígí;
caolaídh
caolaídís caolaítear
past participle caolaithe
verbal noun caolú

archaic or dialect form
dependent form

Further reading

  • caolaigh”, in Historical Irish Corpus, 1600–1926, Royal Irish Academy
  • Ó Dónaill, Niall (1977), “caolaigh”, in Foclóir Gaeilge–Béarla, Dublin: An Gúm, →ISBN
  • caolaigh”, in New English-Irish Dictionary, Foras na Gaeilge, 2013–2026