caolaigh
Irish
Etymology
(This etymology is missing or incomplete. Please add to it, or discuss it at the Etymology scriptorium.)
Verb
caolaigh (present analytic caolaíonn, future analytic caolóidh, verbal noun caolú, past participle caolaithe)
- (ergative) attenuate
- (ergative, phonology, phonetics) palatalise
Conjugation
| indicative | singular | plural | direct relative | autonomous | ||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
| first | second | third | first | second | third | |||
| present | caolaím | caolaíonn tú; caolaír† |
caolaíonn sé, sí | caolaímid; caolaíonn muid |
caolaíonn sibh | caolaíonn siad; caolaíd† |
a chaolaíonn; a chaolaíos | caolaítear |
| past | chcaolaigh mé; chaolaíos | chcaolaigh tú; chaolaís | chcaolaigh sé, sí | chaolaíomar; chcaolaigh muid | chcaolaigh sibh; chaolaíobhair | chcaolaigh siad; chaolaíodar | a chcaolaigh | caolaíodh |
| past habitual | chaolaínn / caolaínn‡ |
chaolaíteá / caolaíteᇠ|
chaolaíodh sé, sí / caolaíodh sé, sí‡ |
chaolaímis; chaolaíodh muid / caolaímis‡; caolaíodh muid‡ |
chaolaíodh sibh / caolaíodh sibh‡ |
chaolaídís; chaolaíodh / caolaídís‡; caolaíodh siad‡ |
a chaolaíodh | chaolaítí / caolaítí‡ |
| singular | plural | direct relative | autonomous | |||||
| first | second | third | first | second | third | |||
| future | caolóidh mé; caolód; caolóchaidh mé† |
caolóidh tú; caolóir†; caolóchaidh tú† |
caolóidh sé, sí; caolóchaidh sé, sí† |
caolóimid; caolóidh muid; caolóchaimid†; caolóchaidh muid† |
caolóidh sibh; caolóchaidh sibh† |
caolóidh siad; caolóid†; caolóchaidh siad† |
a chaolóidh; a chaolós; a chaolóchaidh†; a chaolóchas† | caolófar; caolóchar† |
| conditional | chaolóinn; chaolóchainn† / caolóinn‡; caolóchainn†‡ |
chaolófá; chaolóchthᆠ/ caolófá‡; caolóchthᆇ |
chaolódh sé, sí; chaolóchadh sé, sí† / caolódh sé, sí‡; caolóchadh sé, s톇 |
chaolóimis; chaolódh muid; chaolóchaimis†; chaolóchadh muid† / caolóimis‡; caolódh muid‡; caolóchaimis†‡; caolóchadh muid†‡ |
chaolódh sibh; chaolóchadh sibh† / caolódh sibh‡; caolóchadh sibh†‡ |
chaolóidís; chaolódh siad; chaolóchaidís†; chaolóchadh siad† / caolóidís‡; caolódh siad‡; caolóchaidís†‡; caolóchadh siad†‡ |
a chaolódh; a chaolóchadh† | chaolófaí; chaolóchthaí† / caolófaí‡; caolóchtha톇 |
| subjunctive | singular | plural | direct relative | autonomous | ||||
| first | second | third | first | second | third | |||
| present | go gcaolaí mé; go gcaolaíod† |
go gcaolaí tú; go gcaolaír† |
go gcaolaí sé, sí | go gcaolaímid; go gcaolaí muid |
go gcaolaí sibh | go gcaolaí siad; go gcaolaíd† |
— | go gcaolaítear |
| past | dá gcaolaínn | dá gcaolaíteá | dá gcaolaíodh sé, sí | dá gcaolaímis; dá gcaolaíodh muid |
dá gcaolaíodh sibh | dá gcaolaídís; dá gcaolaíodh siad |
— | dá gcaolaítí |
| imperative | singular | plural | direct relative | autonomous | ||||
| first | second | third | first | second | third | |||
| — | caolaím | ccaolaigh | caolaíodh sé, sí | caolaímis | caolaígí; caolaídh† |
caolaídís | — | caolaítear |
| past participle | caolaithe | |||||||
| verbal noun | caolú | |||||||
† archaic or dialect form
‡ dependent form
Further reading
- “caolaigh”, in Historical Irish Corpus, 1600–1926, Royal Irish Academy
- Ó Dónaill, Niall (1977), “caolaigh”, in Foclóir Gaeilge–Béarla, Dublin: An Gúm, →ISBN
- “caolaigh”, in New English-Irish Dictionary, Foras na Gaeilge, 2013–2026