cairéalaigh
Irish
Etymology
From cairéal m (quarry) + -igh.
Verb
cairéalaigh (present analytic cairéalaíonn, future analytic cairéalóidh, verbal noun cairéalú, past participle cairéalaithe)
Conjugation
| indicative | singular | plural | direct relative | autonomous | ||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
| first | second | third | first | second | third | |||
| present | cairéalaím | cairéalaíonn tú; cairéalaír† |
cairéalaíonn sé, sí | cairéalaímid; cairéalaíonn muid |
cairéalaíonn sibh | cairéalaíonn siad; cairéalaíd† |
a chairéalaíonn; a chairéalaíos | cairéalaítear |
| past | chairéalaigh mé; chairéalaíos | chairéalaigh tú; chairéalaís | chairéalaigh sé, sí | chairéalaíomar; chairéalaigh muid | chairéalaigh sibh; chairéalaíobhair | chairéalaigh siad; chairéalaíodar | a chairéalaigh | cairéalaíodh |
| past habitual | chairéalaínn / cairéalaínn‡ |
chairéalaíteá / cairéalaíteᇠ|
chairéalaíodh sé, sí / cairéalaíodh sé, sí‡ |
chairéalaímis; chairéalaíodh muid / cairéalaímis‡; cairéalaíodh muid‡ |
chairéalaíodh sibh / cairéalaíodh sibh‡ |
chairéalaídís; chairéalaíodh / cairéalaídís‡; cairéalaíodh siad‡ |
a chairéalaíodh | chairéalaítí / cairéalaítí‡ |
| singular | plural | direct relative | autonomous | |||||
| first | second | third | first | second | third | |||
| future | cairéalóidh mé; cairéalód; cairéalóchaidh mé† |
cairéalóidh tú; cairéalóir†; cairéalóchaidh tú† |
cairéalóidh sé, sí; cairéalóchaidh sé, sí† |
cairéalóimid; cairéalóidh muid; cairéalóchaimid†; cairéalóchaidh muid† |
cairéalóidh sibh; cairéalóchaidh sibh† |
cairéalóidh siad; cairéalóid†; cairéalóchaidh siad† |
a chairéalóidh; a chairéalós; a chairéalóchaidh†; a chairéalóchas† | cairéalófar; cairéalóchar† |
| conditional | chairéalóinn; chairéalóchainn† / cairéalóinn‡; cairéalóchainn†‡ |
chairéalófá; chairéalóchthᆠ/ cairéalófá‡; cairéalóchthᆇ |
chairéalódh sé, sí; chairéalóchadh sé, sí† / cairéalódh sé, sí‡; cairéalóchadh sé, s톇 |
chairéalóimis; chairéalódh muid; chairéalóchaimis†; chairéalóchadh muid† / cairéalóimis‡; cairéalódh muid‡; cairéalóchaimis†‡; cairéalóchadh muid†‡ |
chairéalódh sibh; chairéalóchadh sibh† / cairéalódh sibh‡; cairéalóchadh sibh†‡ |
chairéalóidís; chairéalódh siad; chairéalóchaidís†; chairéalóchadh siad† / cairéalóidís‡; cairéalódh siad‡; cairéalóchaidís†‡; cairéalóchadh siad†‡ |
a chairéalódh; a chairéalóchadh† | chairéalófaí; chairéalóchthaí† / cairéalófaí‡; cairéalóchtha톇 |
| subjunctive | singular | plural | direct relative | autonomous | ||||
| first | second | third | first | second | third | |||
| present | go gcairéalaí mé; go gcairéalaíod† |
go gcairéalaí tú; go gcairéalaír† |
go gcairéalaí sé, sí | go gcairéalaímid; go gcairéalaí muid |
go gcairéalaí sibh | go gcairéalaí siad; go gcairéalaíd† |
— | go gcairéalaítear |
| past | dá gcairéalaínn | dá gcairéalaíteá | dá gcairéalaíodh sé, sí | dá gcairéalaímis; dá gcairéalaíodh muid |
dá gcairéalaíodh sibh | dá gcairéalaídís; dá gcairéalaíodh siad |
— | dá gcairéalaítí |
| imperative | singular | plural | direct relative | autonomous | ||||
| first | second | third | first | second | third | |||
| — | cairéalaím | cairéalaigh | cairéalaíodh sé, sí | cairéalaímis | cairéalaígí; cairéalaídh† |
cairéalaídís | — | cairéalaítear |
| past participle | cairéalaithe | |||||||
| verbal noun | cairéalú | |||||||
† archaic or dialect form
‡ dependent form
Mutation
| radical | lenition | eclipsis |
|---|---|---|
| cairéalaigh | chairéalaigh | gcairéalaigh |
Note: Certain mutated forms of some words can never occur in standard Modern Irish.
All possible mutated forms are displayed for convenience.
References
- Ó Dónaill, Niall (1977), “cairéalaigh”, in Foclóir Gaeilge–Béarla, Dublin: An Gúm, →ISBN