caintigh

Irish

Alternative forms

Etymology 1

From caint +‎ -igh.

Verb

caintigh (present analytic caintíonn, future analytic cainteoidh, verbal noun caintiú, past participle caintithe)

  1. to speak [with le ‘to’]
  2. to talk [with ar ‘about’]
  3. to mention [with ar]
  4. to accost
Declension
Conjugation of caintigh (second conjugation)
indicative singular plural direct relative autonomous
first second third first second third
present caintím caintíonn tú;
caintír
caintíonn sé, sí caintímid;
caintíonn muid
caintíonn sibh caintíonn siad;
caintíd
a chaintíonn; a chaintíos caintítear
past chaintigh mé; chaintíos chaintigh tú; chaintís chaintigh sé, sí chaintíomar; chaintigh muid chaintigh sibh; chaintíobhair chaintigh siad; chaintíodar a chaintigh caintíodh
past habitual chaintínn /
caintínn
chaintíteá /
caintíteá
chaintíodh sé, sí /
caintíodh sé, sí
chaintímis; chaintíodh muid /
caintímis; caintíodh muid
chaintíodh sibh /
caintíodh sibh
chaintídís; chaintíodh /
caintídís; caintíodh siad
a chaintíodh chaintítí /
caintítí
singular plural direct relative autonomous
first second third first second third
future cainteoidh mé;
cainteod;
cainteochaidh
cainteoidh tú;
cainteoir;
cainteochaidh
cainteoidh sé, sí;
cainteochaidh sé, sí
cainteoimid;
cainteoidh muid;
cainteochaimid;
cainteochaidh muid
cainteoidh sibh;
cainteochaidh sibh
cainteoidh siad;
cainteoid;
cainteochaidh siad
a chainteoidh; a chainteos; a chainteochaidh; a chainteochas cainteofar; cainteochar
conditional chainteoinn; chainteochainn /
cainteoinn; cainteochainn
chainteofá; chainteochthá /
cainteofá; cainteochthá
chainteodh sé, sí; chainteochadh sé, sí /
cainteodh sé, sí; cainteochadh sé, sí
chainteoimis; chainteodh muid; chainteochaimis; chainteochadh muid /
cainteoimis; cainteodh muid; cainteochaimis; cainteochadh muid
chainteodh sibh; chainteochadh sibh /
cainteodh sibh; cainteochadh sibh
chainteoidís; chainteodh siad; chainteochaidís; chainteochadh siad /
cainteoidís; cainteodh siad; cainteochaidís; cainteochadh siad
a chainteodh; a chainteochadh chainteofaí; chainteochthaí /
cainteofaí; cainteochthaí
subjunctive singular plural direct relative autonomous
first second third first second third
present go gcaintí mé;
go gcaintíod
go gcaintí tú;
go gcaintír
go gcaintí sé, sí go gcaintímid;
go gcaintí muid
go gcaintí sibh go gcaintí siad;
go gcaintíd
go gcaintítear
past gcaintínn gcaintíteá gcaintíodh sé, sí gcaintímis;
gcaintíodh muid
gcaintíodh sibh gcaintídís;
gcaintíodh siad
gcaintítí
imperative singular plural direct relative autonomous
first second third first second third
caintím caintigh caintíodh sé, sí caintímis caintígí;
caintídh
caintídís caintítear
past participle caintithe
verbal noun caintiú

archaic or dialect form
dependent form

Further reading

Etymology 2

See the etymology of the corresponding lemma form.

Adjective

caintigh

  1. inflection of cainteach:
    1. masculine vocative/genitive singular
    2. (archaic, dialectal) feminine dative singular

Mutation

Mutated forms of caintigh
radical lenition eclipsis
caintigh chaintigh gcaintigh

Note: Certain mutated forms of some words can never occur in standard Modern Irish.
All possible mutated forms are displayed for convenience.

References

  1. ^ caintigh”, in Historical Irish Corpus, 1600–1926, Royal Irish Academy