caintigh
Irish
Alternative forms
- cainntigh (superseded)[1]
Etymology 1
Verb
caintigh (present analytic caintíonn, future analytic cainteoidh, verbal noun caintiú, past participle caintithe)
Declension
| indicative | singular | plural | direct relative | autonomous | ||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
| first | second | third | first | second | third | |||
| present | caintím | caintíonn tú; caintír† |
caintíonn sé, sí | caintímid; caintíonn muid |
caintíonn sibh | caintíonn siad; caintíd† |
a chaintíonn; a chaintíos | caintítear |
| past | chaintigh mé; chaintíos | chaintigh tú; chaintís | chaintigh sé, sí | chaintíomar; chaintigh muid | chaintigh sibh; chaintíobhair | chaintigh siad; chaintíodar | a chaintigh | caintíodh |
| past habitual | chaintínn / caintínn‡ |
chaintíteá / caintíteᇠ|
chaintíodh sé, sí / caintíodh sé, sí‡ |
chaintímis; chaintíodh muid / caintímis‡; caintíodh muid‡ |
chaintíodh sibh / caintíodh sibh‡ |
chaintídís; chaintíodh / caintídís‡; caintíodh siad‡ |
a chaintíodh | chaintítí / caintítí‡ |
| singular | plural | direct relative | autonomous | |||||
| first | second | third | first | second | third | |||
| future | cainteoidh mé; cainteod; cainteochaidh mé† |
cainteoidh tú; cainteoir†; cainteochaidh tú† |
cainteoidh sé, sí; cainteochaidh sé, sí† |
cainteoimid; cainteoidh muid; cainteochaimid†; cainteochaidh muid† |
cainteoidh sibh; cainteochaidh sibh† |
cainteoidh siad; cainteoid†; cainteochaidh siad† |
a chainteoidh; a chainteos; a chainteochaidh†; a chainteochas† | cainteofar; cainteochar† |
| conditional | chainteoinn; chainteochainn† / cainteoinn‡; cainteochainn†‡ |
chainteofá; chainteochthᆠ/ cainteofá‡; cainteochthᆇ |
chainteodh sé, sí; chainteochadh sé, sí† / cainteodh sé, sí‡; cainteochadh sé, s톇 |
chainteoimis; chainteodh muid; chainteochaimis†; chainteochadh muid† / cainteoimis‡; cainteodh muid‡; cainteochaimis†‡; cainteochadh muid†‡ |
chainteodh sibh; chainteochadh sibh† / cainteodh sibh‡; cainteochadh sibh†‡ |
chainteoidís; chainteodh siad; chainteochaidís†; chainteochadh siad† / cainteoidís‡; cainteodh siad‡; cainteochaidís†‡; cainteochadh siad†‡ |
a chainteodh; a chainteochadh† | chainteofaí; chainteochthaí† / cainteofaí‡; cainteochtha톇 |
| subjunctive | singular | plural | direct relative | autonomous | ||||
| first | second | third | first | second | third | |||
| present | go gcaintí mé; go gcaintíod† |
go gcaintí tú; go gcaintír† |
go gcaintí sé, sí | go gcaintímid; go gcaintí muid |
go gcaintí sibh | go gcaintí siad; go gcaintíd† |
— | go gcaintítear |
| past | dá gcaintínn | dá gcaintíteá | dá gcaintíodh sé, sí | dá gcaintímis; dá gcaintíodh muid |
dá gcaintíodh sibh | dá gcaintídís; dá gcaintíodh siad |
— | dá gcaintítí |
| imperative | singular | plural | direct relative | autonomous | ||||
| first | second | third | first | second | third | |||
| — | caintím | caintigh | caintíodh sé, sí | caintímis | caintígí; caintídh† |
caintídís | — | caintítear |
| past participle | caintithe | |||||||
| verbal noun | caintiú | |||||||
† archaic or dialect form
‡ dependent form
Further reading
- Gregory Toner, Sharon Arbuthnot, Máire Ní Mhaonaigh, Marie-Luise Theuerkauf, Dagmar Wodtko, editors (2019), “caintiugad”, in eDIL: Electronic Dictionary of the Irish Language
- Dinneen, Patrick S. (1904), “cainntiġim”, in Foclóir Gaeḋilge agus Béarla, 1st edition, Dublin: Irish Texts Society, page 106
- Ó Dónaill, Niall (1977), “caintigh”, in Foclóir Gaeilge–Béarla, Dublin: An Gúm, →ISBN
Etymology 2
See the etymology of the corresponding lemma form.
Adjective
caintigh
- inflection of cainteach:
- masculine vocative/genitive singular
- (archaic, dialectal) feminine dative singular
Mutation
| radical | lenition | eclipsis |
|---|---|---|
| caintigh | chaintigh | gcaintigh |
Note: Certain mutated forms of some words can never occur in standard Modern Irish.
All possible mutated forms are displayed for convenience.