cónaigh

Irish

Etymology

From Old Irish comnaigid (“To rest”).

Pronunciation

(Munster) IPA^(key): /ˈkoːn̪ˠɪɟ/
(Connacht) IPA^(key): /ˈkoːnˠə/, /ˈkoːnˠiː/
(Ulster) IPA^(key): /ˈkɔːnˠi/

Verb

cónaigh (present analytic cónaíonn, future analytic cónóidh, verbal noun cónaí, past participle cónaithe)

to live (in, at), reside
to dwell, abide
to rest

Conjugation

Conjugation of *cónaigh* (second conjugation)
indicative	singular			plural			direct relative	autonomous
indicative	first	second	third	first	second	third	direct relative	autonomous
present	cónaím	cónaíonn tú; cónaír^†	cónaíonn sé, sí	cónaímid; cónaíonn muid	cónaíonn sibh	cónaíonn siad; cónaíd^†	a chónaíonn; a chónaíos	cónaítear
past	chónaigh mé; chónaíos	chónaigh tú; chónaís	chónaigh sé, sí	chónaíomar; chónaigh muid	chónaigh sibh; chónaíobhair	chónaigh siad; chónaíodar	a chónaigh	cónaíodh
past habitual	chónaínn / cónaínn^‡	chónaíteá / cónaíteá^‡	chónaíodh sé, sí / cónaíodh sé, sí^‡	chónaímis; chónaíodh muid / cónaímis^‡; cónaíodh muid^‡	chónaíodh sibh / cónaíodh sibh^‡	chónaídís; chónaíodh / cónaídís^‡; cónaíodh siad^‡	a chónaíodh	chónaítí / cónaítí^‡

	singular			plural			direct relative	autonomous
	first	second	third	first	second	third	direct relative	autonomous
future	cónóidh mé; cónód; cónóchaidh mé^†	cónóidh tú; cónóir^†; cónóchaidh tú^†	cónóidh sé, sí; cónóchaidh sé, sí^†	cónóimid; cónóidh muid; cónóchaimid^†; cónóchaidh muid^†	cónóidh sibh; cónóchaidh sibh^†	cónóidh siad; cónóid^†; cónóchaidh siad^†	a chónóidh; a chónós; a chónóchaidh^†; a chónóchas^†	cónófar; cónóchar^†
conditional	chónóinn; chónóchainn^† / cónóinn^‡; cónóchainn^†^‡	chónófá; chónóchthá^† / cónófá^‡; cónóchthá^†^‡	chónódh sé, sí; chónóchadh sé, sí^† / cónódh sé, sí^‡; cónóchadh sé, sí^†^‡	chónóimis; chónódh muid; chónóchaimis^†; chónóchadh muid^† / cónóimis^‡; cónódh muid^‡; cónóchaimis^†^‡; cónóchadh muid^†^‡	chónódh sibh; chónóchadh sibh^† / cónódh sibh^‡; cónóchadh sibh^†^‡	chónóidís; chónódh siad; chónóchaidís^†; chónóchadh siad^† / cónóidís^‡; cónódh siad^‡; cónóchaidís^†^‡; cónóchadh siad^†^‡	a chónódh; a chónóchadh^†	chónófaí; chónóchthaí^† / cónófaí^‡; cónóchthaí^†^‡

subjunctive	singular			plural			direct relative	autonomous
subjunctive	first	second	third	first	second	third	direct relative	autonomous
present	go gcónaí mé; go gcónaíod^†	go gcónaí tú; go gcónaír^†	go gcónaí sé, sí	go gcónaímid; go gcónaí muid	go gcónaí sibh	go gcónaí siad; go gcónaíd^†	—	go gcónaítear
past	dá gcónaínn	dá gcónaíteá	dá gcónaíodh sé, sí	dá gcónaímis; dá gcónaíodh muid	dá gcónaíodh sibh	dá gcónaídís; dá gcónaíodh siad	—	dá gcónaítí

imperative	singular			plural			direct relative	autonomous
imperative	first	second	third	first	second	third	direct relative	autonomous
—	cónaím	cónaigh	cónaíodh sé, sí	cónaímis	cónaígí; cónaídh^†	cónaídís	—	cónaítear

past participle	cónaithe

verbal noun	cónaí

^† archaic or dialect form
^‡ dependent form

Mutation

Mutated forms of *cónaigh*
radical	lenition	eclipsis
cónaigh	chónaigh	gcónaigh

Note: Certain mutated forms of some words can never occur in standard Modern Irish.
All possible mutated forms are displayed for convenience.

References

Ó Dónaill, Niall (1977), “cónaigh”, in Foclóir Gaeilge–Béarla, Dublin: An Gúm, →ISBN
Gregory Toner, Sharon Arbuthnot, Máire Ní Mhaonaigh, Marie-Luise Theuerkauf, Dagmar Wodtko, editors (2019), “comnaigid”, in eDIL: Electronic Dictionary of the Irish Language