cóireáil

Irish

Etymology

cóir (“proper condition”) +‎ -áil

Pronunciation

(Munster) IPA^(key): /koːˈrʲaːlʲ/
(Connacht) IPA^(key): /ˈkoːrʲɑːlʲ/
(Ulster) IPA^(key): /ˈkɔːrʲælʲ/

Verb

cóireáil (present analytic cóireálann, future analytic cóireálfaidh, verbal noun cóireáil, past participle cóireáilte)

to treat (care for medicinally or surgically)

Conjugation

Conjugation of *cóireáil* (first conjugation – B)
indicative	singular			plural			direct relative	autonomous
indicative	first	second	third	first	second	third	direct relative	autonomous
present	cóireálaim	cóireálann tú; cóireálair^†	cóireálann sé, sí	cóireálaimid; cóireálann muid	cóireálann sibh	cóireálann siad; cóireálaid^†	a chóireálann; a chóireálas	cóireáiltear
past	chóireáil mé; chóireálas	chóireáil tú; chóireálais	chóireáil sé, sí	chóireálamar; chóireáil muid	chóireáil sibh; chóireálabhair	chóireáil siad; chóireáladar	a chóireáil	cóireáladh
past habitual	chóireálainn / cóireálainn^‡	chóireáilteá / cóireáilteá^‡	chóireáladh sé, sí / cóireáladh sé, sí^‡	chóireálaimis; chóireáladh muid / cóireáladh muid^‡	chóireáladh sibh / cóireáladh sibh^‡	chóireálaidís; chóireáladh siad / cóireálaidís^‡; cóireáladh siad^‡	a chóireáladh	chóireáiltí / cóireáiltí^‡

	singular			plural			direct relative	autonomous
	first	second	third	first	second	third	direct relative	autonomous
future	cóireálfaidh mé; cóireálfad	cóireálfaidh tú; cóireálfair^†	cóireálfaidh sé, sí	cóireálfaimid; cóireálfaidh muid	cóireálfaidh sibh	cóireálfaidh siad; cóireálfaid^†	a chóireálfaidh; a chóireálfas	cóireálfar
conditional	chóireálfainn / cóireálfainn^‡	chóireálfá / cóireálfá^‡	chóireálfadh sé, sí / cóireálfadh sé, sí^‡	chóireálfaimis; chóireálfadh muid / cóireálfaimis^‡; cóireálfadh muid^‡	chóireálfadh sibh / cóireálfadh sibh^‡	chóireálfaidís; chóireálfadh siad / cóireálfaidís^‡; cóireálfadh siad^‡	a chóireálfadh	chóireálfaí / cóireálfaí^‡

subjunctive	singular			plural			direct relative	autonomous
subjunctive	first	second	third	first	second	third	direct relative	autonomous
present	go gcóireála mé; go gcóireálad^†	go gcóireála tú; go gcóireálair^†	go gcóireála sé, sí	go gcóireálaimid; go gcóireála muid	go gcóireála sibh	go gcóireála siad; go gcóireálaid^†	—	go gcóireáiltear
past	dá gcóireálainn	dá gcóireáilteá	dá gcóireáladh sé, sí	dá gcóireálaimis; dá gcóireáladh muid	dá gcóireáladh sibh	dá gcóireálaidís; dá gcóireáladh siad	—	dá gcóireáiltí

imperative	singular			plural			direct relative	autonomous
imperative	first	second	third	first	second	third	direct relative	autonomous
—	cóireálaim	cóireáil	cóireáladh sé, sí	cóireálaimis	cóireálaigí; cóireálaidh^†	cóireálaidís	—	cóireáiltear

past participle	cóireáilte

verbal noun	cóireáil

^† archaic or dialect form
^‡ dependent form

Noun

cóireáil f (genitive singular cóireála, nominative plural cóireálacha)

treatment (medical care for an illness or injury)
verbal noun of cóireáil

Declension

Declension of cóireáil (third declension)

bare forms
	singular	plural
nominative	cóireáil	cóireálacha
vocative	a chóireáil	a chóireálacha
genitive	cóireála	cóireálacha
dative	cóireáil	cóireálacha

forms with the definite article
	singular	plural
nominative	an chóireáil	na cóireálacha
genitive	na cóireála	na gcóireálacha
dative	leis an gcóireáil don chóireáil	leis na cóireálacha

Mutation

Mutated forms of *cóireáil*
radical	lenition	eclipsis
cóireáil	chóireáil	gcóireáil

Note: Certain mutated forms of some words can never occur in standard Modern Irish.
All possible mutated forms are displayed for convenience.