cóipeáil

Irish

Etymology

By surface analysis, cóip (copy) +‎ -eáil.

Verb

cóipeáil (present analytic cóipeálann, future analytic cóipeálfaidh, verbal noun cóipeáil, past participle cóipeáilte)

  1. to cope
  2. to copy

Conjugation

Conjugation of cóipeáil (first conjugation – B)
indicative singular plural direct relative autonomous
first second third first second third
present cópeálaim cópeálann tú;
cópeálair† 		cópeálann sé, sí cópeálaimid; cópeálann muid cópeálann sibh cópeálann siad;
cópeálaid† 		a chópeálann; a chópeálas cópeáltar
past chópeál mé; chópeálas chópeál tú; chópeálais chópeál sé, sí chópeálamar; chópeál muid chópeál sibh; chópeálabhair chópeál siad; chópeáladar a chópeál cópeáladh
past habitual chópeálainn /
cópeálainn‡ 		chópeáltá /
cópeáltᇠ		chópeáladh sé, sí /
cópeáladh sé, sí‡ 		chópeálaimis; chópeáladh muid /
cópeáladh muid‡ 		chópeáladh sibh /
cópeáladh sibh‡ 		chópeálaidís; chópeáladh siad /
cópeálaidís‡; cópeáladh siad‡ 		a chópeáladh chópeáltaí /
cópeáltaí‡
singular plural direct relative autonomous
first second third first second third
future cópeálfaidh mé;
cópeálfad 		cópeálfaidh tú;
cópeálfair† 		cópeálfaidh sé, sí cópeálfaimid;
cópeálfaidh muid 		cópeálfaidh sibh cópeálfaidh siad;
cópeálfaid† 		a chópeálfaidh; a chópeálfas cópeálfar
conditional chópeálfainn /
cópeálfainn‡ 		chópeálfá /
cópeálfᇠ		chópeálfadh sé, sí /
cópeálfadh sé, sí‡ 		chópeálfaimis; chópeálfadh muid /
cópeálfaimis‡; cópeálfadh muid‡ 		chópeálfadh sibh /
cópeálfadh sibh‡ 		chópeálfaidís; chópeálfadh siad /
cópeálfaidís‡; cópeálfadh siad‡ 		a chópeálfadh chópeálfaí /
cópeálfaí‡
subjunctive singular plural direct relative autonomous
first second third first second third
present go gcópeála mé;
go gcópeálad† 		go gcópeála tú;
go gcópeálair† 		go gcópeála sé, sí go gcópeálaimid;
go gcópeála muid 		go gcópeála sibh go gcópeála siad;
go gcópeálaid† 		— go gcópeáltar
past dá gcópeálainn dá gcópeáltá dá gcópeáladh sé, sí dá gcópeálaimis;
dá gcópeáladh muid 		dá gcópeáladh sibh dá gcópeálaidís;
dá gcópeáladh siad 		— dá gcópeáltaí
imperative singular plural direct relative autonomous
first second third first second third
— cópeálaim cópeál cópeáladh sé, sí cópeálaimis cópeálaigí;
cópeálaidh† 		cópeálaidís — cópeáltar
past participle cópeálta
verbal noun cópeál

† archaic or dialect form
‡ dependent form

Mutation

Mutated forms of cóipeáil
radical lenition eclipsis
cóipeáil chóipeáil gcóipeáil

Note: Certain mutated forms of some words can never occur in standard Modern Irish.
All possible mutated forms are displayed for convenience.

Further reading

This article is issued from Wiktionary. The text is available under Creative Commons Attribution-Share Alike 4.0 unless otherwise noted. Additional terms may apply for the media files.