cócaráil

Irish

Etymology

From cócaire +‎ -áil.

Pronunciation

IPA^(key): /ˈkoːkəˌɾˠaːlʲ/

Noun

cócaráil f (genitive singular cócarála)

verbal noun of cócaráil
cooking
Synonym: cócaireacht

Declension

Declension of cócaráil (third declension, no plural)

bare forms
	singular
nominative	cócaráil
vocative	a chócaráil
genitive	cócarála
dative	cócaráil

forms with the definite article
	singular
nominative	an chócaráil
genitive	na cócarála
dative	leis an gcócaráil don chócaráil

Verb

cócaráil (present analytic cócarálann, future analytic cócarálfaidh, verbal noun cócaráil, past participle cócaráilte)

(ambitransitive) cook
Synonyms: déan cócaireacht, réit

Conjugation

Conjugation of *cócaráil* (first conjugation – B)
indicative	singular			plural			direct relative	autonomous
indicative	first	second	third	first	second	third	direct relative	autonomous
present	cócarálaim	cócarálann tú; cócarálair^†	cócarálann sé, sí	cócarálaimid; cócarálann muid	cócarálann sibh	cócarálann siad; cócarálaid^†	a chócarálann; a chócarálas	cócaráiltear
past	chócaráil mé; chócarálas	chócaráil tú; chócarálais	chócaráil sé, sí	chócarálamar; chócaráil muid	chócaráil sibh; chócarálabhair	chócaráil siad; chócaráladar	a chócaráil	cócaráladh
past habitual	chócarálainn / cócarálainn^‡	chócaráilteá / cócaráilteá^‡	chócaráladh sé, sí / cócaráladh sé, sí^‡	chócarálaimis; chócaráladh muid / cócaráladh muid^‡	chócaráladh sibh / cócaráladh sibh^‡	chócarálaidís; chócaráladh siad / cócarálaidís^‡; cócaráladh siad^‡	a chócaráladh	chócaráiltí / cócaráiltí^‡

	singular			plural			direct relative	autonomous
	first	second	third	first	second	third	direct relative	autonomous
future	cócarálfaidh mé; cócarálfad	cócarálfaidh tú; cócarálfair^†	cócarálfaidh sé, sí	cócarálfaimid; cócarálfaidh muid	cócarálfaidh sibh	cócarálfaidh siad; cócarálfaid^†	a chócarálfaidh; a chócarálfas	cócarálfar
conditional	chócarálfainn / cócarálfainn^‡	chócarálfá / cócarálfá^‡	chócarálfadh sé, sí / cócarálfadh sé, sí^‡	chócarálfaimis; chócarálfadh muid / cócarálfaimis^‡; cócarálfadh muid^‡	chócarálfadh sibh / cócarálfadh sibh^‡	chócarálfaidís; chócarálfadh siad / cócarálfaidís^‡; cócarálfadh siad^‡	a chócarálfadh	chócarálfaí / cócarálfaí^‡

subjunctive	singular			plural			direct relative	autonomous
subjunctive	first	second	third	first	second	third	direct relative	autonomous
present	go gcócarála mé; go gcócarálad^†	go gcócarála tú; go gcócarálair^†	go gcócarála sé, sí	go gcócarálaimid; go gcócarála muid	go gcócarála sibh	go gcócarála siad; go gcócarálaid^†	—	go gcócaráiltear
past	dá gcócarálainn	dá gcócaráilteá	dá gcócaráladh sé, sí	dá gcócarálaimis; dá gcócaráladh muid	dá gcócaráladh sibh	dá gcócarálaidís; dá gcócaráladh siad	—	dá gcócaráiltí

imperative	singular			plural			direct relative	autonomous
imperative	first	second	third	first	second	third	direct relative	autonomous
—	cócarálaim	cócaráil	cócaráladh sé, sí	cócarálaimis	cócarálaigí; cócarálaidh^†	cócarálaidís	—	cócaráiltear

past participle	cócaráilte

verbal noun	cócaráil

^† archaic or dialect form
^‡ dependent form

Mutation

Mutated forms of *cócaráil*
radical	lenition	eclipsis
cócaráil	chócaráil	gcócaráil

Note: Certain mutated forms of some words can never occur in standard Modern Irish.
All possible mutated forms are displayed for convenience.