céimnigh

Irish

Etymology

From Old Irish céimnigid.

Verb

céimnigh (present analytic céimníonn, future analytic céimneoidh, verbal noun céimniú, past participle céimnithe)

  1. to step, pace
  2. to graduate (from a university)

Conjugation

Conjugation of céimnigh (second conjugation)
indicative singular plural direct relative autonomous
first second third first second third
present céimním céimníonn tú;
céimnír
céimníonn sé, sí céimnímid;
céimníonn muid
céimníonn sibh céimníonn siad;
céimníd
a chéimníonn; a chéimníos céimnítear
past chéimnigh mé; chéimníos chéimnigh tú; chéimnís chéimnigh sé, sí chéimníomar; chéimnigh muid chéimnigh sibh; chéimníobhair chéimnigh siad; chéimníodar a chéimnigh céimníodh
past habitual chéimnínn /
céimnínn
chéimníteá /
céimníteá
chéimníodh sé, sí /
céimníodh sé, sí
chéimnímis; chéimníodh muid /
céimnímis; céimníodh muid
chéimníodh sibh /
céimníodh sibh
chéimnídís; chéimníodh /
céimnídís; céimníodh siad
a chéimníodh chéimnítí /
céimnítí
singular plural direct relative autonomous
first second third first second third
future céimneoidh mé;
céimneod;
céimneochaidh
céimneoidh tú;
céimneoir;
céimneochaidh
céimneoidh sé, sí;
céimneochaidh sé, sí
céimneoimid;
céimneoidh muid;
céimneochaimid;
céimneochaidh muid
céimneoidh sibh;
céimneochaidh sibh
céimneoidh siad;
céimneoid;
céimneochaidh siad
a chéimneoidh; a chéimneos; a chéimneochaidh; a chéimneochas céimneofar; céimneochar
conditional chéimneoinn; chéimneochainn /
céimneoinn; céimneochainn
chéimneofá; chéimneochthá /
céimneofá; céimneochthá
chéimneodh sé, sí; chéimneochadh sé, sí /
céimneodh sé, sí; céimneochadh sé, sí
chéimneoimis; chéimneodh muid; chéimneochaimis; chéimneochadh muid /
céimneoimis; céimneodh muid; céimneochaimis; céimneochadh muid
chéimneodh sibh; chéimneochadh sibh /
céimneodh sibh; céimneochadh sibh
chéimneoidís; chéimneodh siad; chéimneochaidís; chéimneochadh siad /
céimneoidís; céimneodh siad; céimneochaidís; céimneochadh siad
a chéimneodh; a chéimneochadh chéimneofaí; chéimneochthaí /
céimneofaí; céimneochthaí
subjunctive singular plural direct relative autonomous
first second third first second third
present go gcéimní mé;
go gcéimníod
go gcéimní tú;
go gcéimnír
go gcéimní sé, sí go gcéimnímid;
go gcéimní muid
go gcéimní sibh go gcéimní siad;
go gcéimníd
go gcéimnítear
past gcéimnínn gcéimníteá gcéimníodh sé, sí gcéimnímis;
gcéimníodh muid
gcéimníodh sibh gcéimnídís;
gcéimníodh siad
gcéimnítí
imperative singular plural direct relative autonomous
first second third first second third
céimním céimnigh céimníodh sé, sí céimnímis céimnígí;
céimnídh
céimnídís céimnítear
past participle céimnithe
verbal noun céimniú

archaic or dialect form
dependent form

Mutation

Mutated forms of céimnigh
radical lenition eclipsis
céimnigh chéimnigh gcéimnigh

Note: Certain mutated forms of some words can never occur in standard Modern Irish.
All possible mutated forms are displayed for convenience.

Further reading