céaslaigh

Irish

Etymology 1

From céasla +‎ -igh.

Alternative forms

Verb

céaslaigh (present analytic céaslaíonn, future analytic céaslóidh, verbal noun céaslú, past participle céaslaithe)

  1. (ambitransitive) to paddle
Conjugation
Conjugation of céaslaigh (second conjugation)
indicative singular plural direct relative autonomous
first second third first second third
present céaslaím céaslaíonn tú;
céaslaír† 		céaslaíonn sé, sí céaslaímid;
céaslaíonn muid 		céaslaíonn sibh céaslaíonn siad;
céaslaíd† 		a chéaslaíonn; a chéaslaíos céaslaítear
past chéaslaigh mé; chéaslaíos chéaslaigh tú; chéaslaís chéaslaigh sé, sí chéaslaíomar; chéaslaigh muid chéaslaigh sibh; chéaslaíobhair chéaslaigh siad; chéaslaíodar a chéaslaigh céaslaíodh
past habitual chéaslaínn /
céaslaínn‡ 		chéaslaíteá /
céaslaíteᇠ		chéaslaíodh sé, sí /
céaslaíodh sé, sí‡ 		chéaslaímis; chéaslaíodh muid /
céaslaímis‡; céaslaíodh muid‡ 		chéaslaíodh sibh /
céaslaíodh sibh‡ 		chéaslaídís; chéaslaíodh /
céaslaídís‡; céaslaíodh siad‡ 		a chéaslaíodh chéaslaítí /
céaslaítí‡
singular plural direct relative autonomous
first second third first second third
future céaslóidh mé;
céaslód;
céaslóchaidh mé† 		céaslóidh tú;
céaslóir†;
céaslóchaidh tú† 		céaslóidh sé, sí;
céaslóchaidh sé, sí† 		céaslóimid;
céaslóidh muid;
céaslóchaimid†;
céaslóchaidh muid† 		céaslóidh sibh;
céaslóchaidh sibh† 		céaslóidh siad;
céaslóid†;
céaslóchaidh siad† 		a chéaslóidh; a chéaslós; a chéaslóchaidh†; a chéaslóchas† céaslófar; céaslóchar†
conditional chéaslóinn; chéaslóchainn† /
céaslóinn‡; céaslóchainn†‡ 		chéaslófá; chéaslóchthᆠ/
céaslófá‡; céaslóchthᆇ 		chéaslódh sé, sí; chéaslóchadh sé, s토/
céaslódh sé, sí‡; céaslóchadh sé, s톇 		chéaslóimis; chéaslódh muid; chéaslóchaimis†; chéaslóchadh muid† /
céaslóimis‡; céaslódh muid‡; céaslóchaimis†‡; céaslóchadh muid†‡ 		chéaslódh sibh; chéaslóchadh sibh† /
céaslódh sibh‡; céaslóchadh sibh†‡ 		chéaslóidís; chéaslódh siad; chéaslóchaidís†; chéaslóchadh siad† /
céaslóidís‡; céaslódh siad‡; céaslóchaidís†‡; céaslóchadh siad†‡ 		a chéaslódh; a chéaslóchadh† chéaslófaí; chéaslóchtha토/
céaslófaí‡; céaslóchtha톇
subjunctive singular plural direct relative autonomous
first second third first second third
present go gcéaslaí mé;
go gcéaslaíod† 		go gcéaslaí tú;
go gcéaslaír† 		go gcéaslaí sé, sí go gcéaslaímid;
go gcéaslaí muid 		go gcéaslaí sibh go gcéaslaí siad;
go gcéaslaíd† 		— go gcéaslaítear
past dá gcéaslaínn dá gcéaslaíteá dá gcéaslaíodh sé, sí dá gcéaslaímis;
dá gcéaslaíodh muid 		dá gcéaslaíodh sibh dá gcéaslaídís;
dá gcéaslaíodh siad 		— dá gcéaslaítí
imperative singular plural direct relative autonomous
first second third first second third
— céaslaím céaslaigh céaslaíodh sé, sí céaslaímis céaslaígí;
céaslaídh† 		céaslaídís — céaslaítear
past participle céaslaithe
verbal noun céaslú

† archaic or dialect form
‡ dependent form

Further reading

Etymology 2

See the etymology of the corresponding lemma form.

Noun

céaslaigh

  1. vocative/genitive singular of céaslach

Mutation

Mutated forms of céaslaigh
radical lenition eclipsis
céaslaigh chéaslaigh gcéaslaigh

Note: Certain mutated forms of some words can never occur in standard Modern Irish.
All possible mutated forms are displayed for convenience.

This article is issued from Wiktionary. The text is available under Creative Commons Attribution-Share Alike 4.0 unless otherwise noted. Additional terms may apply for the media files.