cásáil

Irish

Etymology

From cás (“case, box”) +‎ -áil.

Verb

cásáil (present analytic cásálann, future analytic cásálfaidh, verbal noun cásáil, past participle cásáilte)

(transitive) encase, case

Conjugation

Conjugation of *cásáil* (first conjugation – B)
indicative	singular			plural			direct relative	autonomous
indicative	first	second	third	first	second	third	direct relative	autonomous
present	cásálaim	cásálann tú; cásálair^†	cásálann sé, sí	cásálaimid; cásálann muid	cásálann sibh	cásálann siad; cásálaid^†	a chásálann; a chásálas	cásáiltear
past	chásáil mé; chásálas	chásáil tú; chásálais	chásáil sé, sí	chásálamar; chásáil muid	chásáil sibh; chásálabhair	chásáil siad; chásáladar	a chásáil	cásáladh
past habitual	chásálainn / cásálainn^‡	chásáilteá / cásáilteá^‡	chásáladh sé, sí / cásáladh sé, sí^‡	chásálaimis; chásáladh muid / cásáladh muid^‡	chásáladh sibh / cásáladh sibh^‡	chásálaidís; chásáladh siad / cásálaidís^‡; cásáladh siad^‡	a chásáladh	chásáiltí / cásáiltí^‡

	singular			plural			direct relative	autonomous
	first	second	third	first	second	third	direct relative	autonomous
future	cásálfaidh mé; cásálfad	cásálfaidh tú; cásálfair^†	cásálfaidh sé, sí	cásálfaimid; cásálfaidh muid	cásálfaidh sibh	cásálfaidh siad; cásálfaid^†	a chásálfaidh; a chásálfas	cásálfar
conditional	chásálfainn / cásálfainn^‡	chásálfá / cásálfá^‡	chásálfadh sé, sí / cásálfadh sé, sí^‡	chásálfaimis; chásálfadh muid / cásálfaimis^‡; cásálfadh muid^‡	chásálfadh sibh / cásálfadh sibh^‡	chásálfaidís; chásálfadh siad / cásálfaidís^‡; cásálfadh siad^‡	a chásálfadh	chásálfaí / cásálfaí^‡

subjunctive	singular			plural			direct relative	autonomous
subjunctive	first	second	third	first	second	third	direct relative	autonomous
present	go gcásála mé; go gcásálad^†	go gcásála tú; go gcásálair^†	go gcásála sé, sí	go gcásálaimid; go gcásála muid	go gcásála sibh	go gcásála siad; go gcásálaid^†	—	go gcásáiltear
past	dá gcásálainn	dá gcásáilteá	dá gcásáladh sé, sí	dá gcásálaimis; dá gcásáladh muid	dá gcásáladh sibh	dá gcásálaidís; dá gcásáladh siad	—	dá gcásáiltí

imperative	singular			plural			direct relative	autonomous
imperative	first	second	third	first	second	third	direct relative	autonomous
—	cásálaim	cásáil	cásáladh sé, sí	cásálaimis	cásálaigí; cásálaidh^†	cásálaidís	—	cásáiltear

past participle	cásáilte

verbal noun	cásáil

^† archaic or dialect form
^‡ dependent form

Noun

cásáil f (genitive singular cásála)

verbal noun of cásáil
casing
(mechanics) jacket, jacketing
(computing) housing
(sailing) case, casing

Declension

Declension of cásáil (third declension, no plural)

bare forms
	singular
nominative	cásáil
vocative	a chásáil
genitive	cásála
dative	cásáil

forms with the definite article
	singular
nominative	an chásáil
genitive	na cásála
dative	leis an gcásáil don chásáil

Mutation

Mutated forms of *cásáil*
radical	lenition	eclipsis
cásáil	chásáil	gcásáil

Note: Certain mutated forms of some words can never occur in standard Modern Irish.
All possible mutated forms are displayed for convenience.