cáiligh
Irish
Etymology
Verb
cáiligh (present analytic cáilíonn, future analytic cáileoidh, verbal noun cáiliú, past participle cáilithe)
- (ambitransitive) to qualify
Conjugation
| indicative | singular | plural | direct relative | autonomous | ||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
| first | second | third | first | second | third | |||
| present | cáilím | cáilíonn tú; cáilír† |
cáilíonn sé, sí | cáilímid; cáilíonn muid |
cáilíonn sibh | cáilíonn siad; cáilíd† |
a cháilíonn; a cháilíos | cáilítear |
| past | cháiligh mé; cháilíos | cháiligh tú; cháilís | cháiligh sé, sí | cháilíomar; cháiligh muid | cháiligh sibh; cháilíobhair | cháiligh siad; cháilíodar | a cháiligh | cáilíodh |
| past habitual | cháilínn / cáilínn‡ |
cháilíteá / cáilíteᇠ|
cháilíodh sé, sí / cáilíodh sé, sí‡ |
cháilímis; cháilíodh muid / cáilímis‡; cáilíodh muid‡ |
cháilíodh sibh / cáilíodh sibh‡ |
cháilídís; cháilíodh / cáilídís‡; cáilíodh siad‡ |
a cháilíodh | cháilítí / cáilítí‡ |
| singular | plural | direct relative | autonomous | |||||
| first | second | third | first | second | third | |||
| future | cáileoidh mé; cáileod; cáileochaidh mé† |
cáileoidh tú; cáileoir†; cáileochaidh tú† |
cáileoidh sé, sí; cáileochaidh sé, sí† |
cáileoimid; cáileoidh muid; cáileochaimid†; cáileochaidh muid† |
cáileoidh sibh; cáileochaidh sibh† |
cáileoidh siad; cáileoid†; cáileochaidh siad† |
a cháileoidh; a cháileos; a cháileochaidh†; a cháileochas† | cáileofar; cáileochar† |
| conditional | cháileoinn; cháileochainn† / cáileoinn‡; cáileochainn†‡ |
cháileofá; cháileochthᆠ/ cáileofá‡; cáileochthᆇ |
cháileodh sé, sí; cháileochadh sé, sí† / cáileodh sé, sí‡; cáileochadh sé, s톇 |
cháileoimis; cháileodh muid; cháileochaimis†; cháileochadh muid† / cáileoimis‡; cáileodh muid‡; cáileochaimis†‡; cáileochadh muid†‡ |
cháileodh sibh; cháileochadh sibh† / cáileodh sibh‡; cáileochadh sibh†‡ |
cháileoidís; cháileodh siad; cháileochaidís†; cháileochadh siad† / cáileoidís‡; cáileodh siad‡; cáileochaidís†‡; cáileochadh siad†‡ |
a cháileodh; a cháileochadh† | cháileofaí; cháileochthaí† / cáileofaí‡; cáileochtha톇 |
| subjunctive | singular | plural | direct relative | autonomous | ||||
| first | second | third | first | second | third | |||
| present | go gcáilí mé; go gcáilíod† |
go gcáilí tú; go gcáilír† |
go gcáilí sé, sí | go gcáilímid; go gcáilí muid |
go gcáilí sibh | go gcáilí siad; go gcáilíd† |
— | go gcáilítear |
| past | dá gcáilínn | dá gcáilíteá | dá gcáilíodh sé, sí | dá gcáilímis; dá gcáilíodh muid |
dá gcáilíodh sibh | dá gcáilídís; dá gcáilíodh siad |
— | dá gcáilítí |
| imperative | singular | plural | direct relative | autonomous | ||||
| first | second | third | first | second | third | |||
| — | cáilím | cáiligh | cáilíodh sé, sí | cáilímis | cáilígí; cáilídh† |
cáilídís | — | cáilítear |
| past participle | cáilithe | |||||||
| verbal noun | cáiliú | |||||||
† archaic or dialect form
‡ dependent form
Derived terms
- cáilíocht
- cáilitheach
- cáilitheoir
Mutation
| radical | lenition | eclipsis |
|---|---|---|
| cáiligh | cháiligh | gcáiligh |
Note: Certain mutated forms of some words can never occur in standard Modern Irish.
All possible mutated forms are displayed for convenience.
Further reading
- Ó Dónaill, Niall (1977), “cáiligh”, in Foclóir Gaeilge–Béarla, Dublin: An Gúm, →ISBN
- de Bhaldraithe, Tomás (1959), “cáiligh”, in English-Irish Dictionary, An Gúm
- “cáiligh”, in New English-Irish Dictionary, Foras na Gaeilge, 2013–2026