bydlęcieć

Polish

Etymology

    From bydlę + -eć.[1] First attested in 1621–1643.[2]

    Pronunciation

     
    • IPA(key): /bɘˈdlɛɲ.t͡ɕɛt͡ɕ/
    • Rhymes: -ɛɲt͡ɕɛt͡ɕ
    • Syllabification: by‧dlę‧cieć

    Verb

    bydlęcieć impf

    1. (intransitive, derogatory) to beastify (to become like an animal, to lose one's human dignity)

    Conjugation

    Conjugation of bydlęcieć impf
    person singular plural
    masculine feminine neuter virile nonvirile
    infinitive bydlęcieć
    present tense 1st bydlęcieję bydlęciejemy
    2nd bydlęciejesz bydlęciejecie
    3rd bydlęcieje bydlęcieją
    impersonal bydlęcieje się
    past tense 1st bydlęciałem,
    -(e)m bydlęciał
    bydlęciałam,
    -(e)m bydlęciała
    bydlęciałom,
    -(e)m bydlęciało
    bydlęcieliśmy,
    -(e)śmy bydlęcieli
    bydlęciałyśmy,
    -(e)śmy bydlęciały
    2nd bydlęciałeś,
    -(e)ś bydlęciał
    bydlęciałaś,
    -(e)ś bydlęciała
    bydlęciałoś,
    -(e)ś bydlęciało
    bydlęcieliście,
    -(e)ście bydlęcieli
    bydlęciałyście,
    -(e)ście bydlęciały
    3rd bydlęciał bydlęciała bydlęciało bydlęcieli bydlęciały
    impersonal bydlęciano
    future tense 1st będę bydlęciał,
    będę bydlęcieć
    będę bydlęciała,
    będę bydlęcieć
    będę bydlęciało,
    będę bydlęcieć
    będziemy bydlęcieli,
    będziemy bydlęcieć
    będziemy bydlęciały,
    będziemy bydlęcieć
    2nd będziesz bydlęciał,
    będziesz bydlęcieć
    będziesz bydlęciała,
    będziesz bydlęcieć
    będziesz bydlęciało,
    będziesz bydlęcieć
    będziecie bydlęcieli,
    będziecie bydlęcieć
    będziecie bydlęciały,
    będziecie bydlęcieć
    3rd będzie bydlęciał,
    będzie bydlęcieć
    będzie bydlęciała,
    będzie bydlęcieć
    będzie bydlęciało,
    będzie bydlęcieć
    będą bydlęcieli,
    będą bydlęcieć
    będą bydlęciały,
    będą bydlęcieć
    impersonal będzie bydlęcieć się
    conditional 1st bydlęciałbym,
    bym bydlęciał
    bydlęciałabym,
    bym bydlęciała
    bydlęciałobym,
    bym bydlęciało
    bydlęcielibyśmy,
    byśmy bydlęcieli
    bydlęciałybyśmy,
    byśmy bydlęciały
    2nd bydlęciałbyś,
    byś bydlęciał
    bydlęciałabyś,
    byś bydlęciała
    bydlęciałobyś,
    byś bydlęciało
    bydlęcielibyście,
    byście bydlęcieli
    bydlęciałybyście,
    byście bydlęciały
    3rd bydlęciałby,
    by bydlęciał
    bydlęciałaby,
    by bydlęciała
    bydlęciałoby,
    by bydlęciało
    bydlęcieliby,
    by bydlęcieli
    bydlęciałyby,
    by bydlęciały
    impersonal bydlęciano by
    imperative 1st niech bydlęcieję bydlęciejmy
    2nd bydlęciej bydlęciejcie
    3rd niech bydlęcieje niech bydlęcieją
    active adjectival participle bydlęciejący bydlęciejąca bydlęciejące bydlęciejący bydlęciejące
    contemporary adverbial participle bydlęciejąc
    verbal noun bydlęcienie

    References

    1. ^ Halina Zgółkowa, editor (1994–2005), “bydlęcieć”, in Praktyczny słownik współczesnej polszczyzny, volumes 1–50, Poznań: Wydawnictwo Kurpisz, →ISBN
    2. ^ Wiesław Morawski (24.11.2025), “BYDLĘCIEĆ”, in Elektroniczny Słownik Języka Polskiego XVII i XVIII Wieku [Electronic Dictionary of the Polish Language of the XVII and XVIII Century]

    Further reading