buić

From bujać +‎ -ić.

• (Masovia):
  • (Łowicz) IPA^(key): [ˈbu.jit͡ɕ]
• (Lesser Poland):
  • (Kielce) IPA^(key): [ˈbu.it͡ɕ]
  • (Western Lublin) IPA^(key): [ˈbu.it͡ɕ]

buić impf (perfective wybuić)

1. (reflexive with się, Kielce, Western Lublin, Ponikwoda, Łowicz) to grow thickly and lushly

   Synonym: bujeć

• Władysław Siarkowski (1878), “buić”, in “Materiały do etnografii ludu polskiego z okolic Kielc”, in Zbiór wiadomości do antropologii krajowej (in Polish), volume 2, chapter 3, Krakow: Komisyja Antropologiczna Akademii Umiejętności w Krakowie, page 245
• Hieronim Łopaciński (1892), “buić”, in “Przyczynki do nowego słownika języka polskiego (słownik wyrazów ludowych z Lubelskiego i innych okolic Królestwa Polskiego)”, in Prace Filologiczne (in Polish), volume 4, Warsaw: skł. gł. w Księgarni E. Wende i Ska, page 184
• Marzena Kozanecka-Zwierz, Magdalena Bartosiewicz, Renata Marciniak-Firadza, editors (2014), “bujić sie”, in Gwara – Księżaków "język ojczysty" Dziedzictwo regionu łowickiego (in Polish), Łowicz: Muzeum w Łowiczu, →ISBN, page 22