buamáil

Irish

Alternative forms

Etymology

From buama (“bomb”, noun) +‎ -áil (verbal suffix).

Noun

buamáil f (genitive singular buamála)

  1. verbal noun of buamáil
  2. bombing

Declension

Declension of buamáil (third declension, no plural)
bare forms
singular
nominative buamáil
vocative a bhuamáil
genitive buamála
dative buamáil
forms with the definite article
singular
nominative an bhuamáil
genitive na buamála
dative leis an mbuamáil
don bhuamáil

Derived terms

  • eitleán buamála m (“bomber”) (aircraft)

Verb

buamáil (present analytic buamálann, future analytic buamálfaidh, verbal noun buamáil, past participle buamáilte)

  1. (transitive) bomb

Conjugation

Conjugation of buamáil (first conjugation – B)
indicative singular plural direct relative autonomous
first second third first second third
present buamálaim buamálann tú;
buamálair† 		buamálann sé, sí buamálaimid; buamálann muid buamálann sibh buamálann siad;
buamálaid† 		a bhuamálann; a bhuamálas buamáiltear
past bhuamáil mé; bhuamálas bhuamáil tú; bhuamálais bhuamáil sé, sí bhuamálamar; bhuamáil muid bhuamáil sibh; bhuamálabhair bhuamáil siad; bhuamáladar a bhuamáil buamáladh
past habitual bhuamálainn /
buamálainn‡ 		bhuamáilteá /
buamáilteᇠ		bhuamáladh sé, sí /
buamáladh sé, sí‡ 		bhuamálaimis; bhuamáladh muid /
buamáladh muid‡ 		bhuamáladh sibh /
buamáladh sibh‡ 		bhuamálaidís; bhuamáladh siad /
buamálaidís‡; buamáladh siad‡ 		a bhuamáladh bhuamáiltí /
buamáiltí‡
singular plural direct relative autonomous
first second third first second third
future buamálfaidh mé;
buamálfad 		buamálfaidh tú;
buamálfair† 		buamálfaidh sé, sí buamálfaimid;
buamálfaidh muid 		buamálfaidh sibh buamálfaidh siad;
buamálfaid† 		a bhuamálfaidh; a bhuamálfas buamálfar
conditional bhuamálfainn /
buamálfainn‡ 		bhuamálfá /
buamálfᇠ		bhuamálfadh sé, sí /
buamálfadh sé, sí‡ 		bhuamálfaimis; bhuamálfadh muid /
buamálfaimis‡; buamálfadh muid‡ 		bhuamálfadh sibh /
buamálfadh sibh‡ 		bhuamálfaidís; bhuamálfadh siad /
buamálfaidís‡; buamálfadh siad‡ 		a bhuamálfadh bhuamálfaí /
buamálfaí‡
subjunctive singular plural direct relative autonomous
first second third first second third
present go mbuamála mé;
go mbuamálad† 		go mbuamála tú;
go mbuamálair† 		go mbuamála sé, sí go mbuamálaimid;
go mbuamála muid 		go mbuamála sibh go mbuamála siad;
go mbuamálaid† 		— go mbuamáiltear
past dá mbuamálainn dá mbuamáilteá dá mbuamáladh sé, sí dá mbuamálaimis;
dá mbuamáladh muid 		dá mbuamáladh sibh dá mbuamálaidís;
dá mbuamáladh siad 		— dá mbuamáiltí
imperative singular plural direct relative autonomous
first second third first second third
— buamálaim buamáil buamáladh sé, sí buamálaimis buamálaigí;
buamálaidh† 		buamálaidís — buamáiltear
past participle buamáilte
verbal noun buamáil

† archaic or dialect form
‡ dependent form

Derived terms

  • buamálaí m (“bomber”) (person)

Mutation

Mutated forms of buamáil
radical lenition eclipsis
buamáil bhuamáil mbuamáil

Note: Certain mutated forms of some words can never occur in standard Modern Irish.
All possible mutated forms are displayed for convenience.

Further reading

This article is issued from Wiktionary. The text is available under Creative Commons Attribution-Share Alike 4.0 unless otherwise noted. Additional terms may apply for the media files.