buíon

Irish

Pronunciation

IPA^(key): /bˠiːnˠ/

Etymology 1

From Old Irish buiden, from Proto-Celtic *budīnā, whence also Welsh byddin.

Noun

buíon f (genitive singular buíne, nominative plural buíonta)

Declension

Declension of buíon (second declension)

bare forms
	singular	plural
nominative	buíon	buíonta
vocative	a bhuíon	a bhuíonta
genitive	buíne	buíonta
dative	buíon buín (archaic, dialectal)	buíonta

forms with the definite article
	singular	plural
nominative	an bhuíon	na buíonta
genitive	na buíne	na mbuíonta
dative	leis an mbuíon leis an mbuín (archaic, dialectal) don bhuíon don bhuín (archaic, dialectal)	leis na buíonta

Alternative forms

buidhean (superseded)

Synonyms

(band of musicians): banna, banna ceoil, buíon cheoil
(work gang): buíon oibre

Etymology 2

Verb

buíon (present analytic buíonann, future analytic buíonfaidh, verbal noun buíon, past participle buíonta)

(transitive) alternative form of buain (“reap”)

Conjugation

Conjugation of *buíon* (first conjugation – A)
indicative	singular			plural			direct relative	autonomous
indicative	first	second	third	first	second	third	direct relative	autonomous
present	buíonaim	buíonann tú; buíonair^†	buíonann sé, sí	buíonaimid; buíonann muid	buíonann sibh	buíonann siad; buíonaid^†	a bhuíonann; a bhuíonas	buíontar
past	bhuíon mé; bhuíonas	bhuíon tú; bhuíonais	bhuíon sé, sí	bhuíonamar; bhuíon muid	bhuíon sibh; bhuíonabhair	bhuíon siad; bhuíonadar	a bhuíon	buíonadh
past habitual	bhuíonainn / buíonainn^‡	bhuíontá / buíontá^‡	bhuíonadh sé, sí / buíonadh sé, sí^‡	bhuíonaimis; bhuíonadh muid / buíonaimis^‡; buíonadh muid^‡	bhuíonadh sibh / buíonadh sibh^‡	bhuíonaidís; bhuíonadh siad / buíonaidís^‡; buíonadh siad^‡	a bhuíonadh	bhuíontaí / buíontaí^‡

	singular			plural			direct relative	autonomous
	first	second	third	first	second	third	direct relative	autonomous
future	buíonfaidh mé; buíonfad	buíonfaidh tú; buíonfair^†	buíonfaidh sé, sí	buíonfaimid; buíonfaidh muid	buíonfaidh sibh	buíonfaidh siad; buíonfaid^†	a bhuíonfaidh; a bhuíonfas	buíonfar
conditional	bhuíonfainn / buíonfainn^‡	bhuíonfá / buíonfá^‡	bhuíonfadh sé, sí / buíonfadh sé, sí^‡	bhuíonfaimis; bhuíonfadh muid / buíonfaimis^‡; buíonfadh muid^‡	bhuíonfadh sibh / buíonfadh sibh^‡	bhuíonfaidís; bhuíonfadh siad / buíonfaidís^‡; buíonfadh siad^‡	a bhuíonfadh	bhuíonfaí / buíonfaí^‡

subjunctive	singular			plural			direct relative	autonomous
subjunctive	first	second	third	first	second	third	direct relative	autonomous
present	go mbuíona mé; go mbuíonad^†	go mbuíona tú; go mbuíonair^†	go mbuíona sé, sí	go mbuíonaimid; go mbuíona muid	go mbuíona sibh	go mbuíona siad; go mbuíonaid^†	—	go mbuíontar
past	dá mbuíonainn	dá mbuíontá	dá mbuíonadh sé, sí	dá mbuíonaimis; dá mbuíonadh muid	dá mbuíonadh sibh	dá mbuíonaidís; dá mbuíonadh siad	—	dá mbuíontaí

imperative	singular			plural			direct relative	autonomous
imperative	first	second	third	first	second	third	direct relative	autonomous
—	buíonaim	buíon	buíonadh sé, sí	buíonaimis	buíonaigí; buíonaidh^†	buíonaidís	—	buíontar

past participle	buíonta

verbal noun	buíonadh

^† archaic or dialect form
^‡ dependent form

Mutation

Mutated forms of *buíon*
radical	lenition	eclipsis
buíon	bhuíon	mbuíon

Note: Certain mutated forms of some words can never occur in standard Modern Irish.
All possible mutated forms are displayed for convenience.

References

Ó Dónaill, Niall (1977), “buíon”, in Foclóir Gaeilge–Béarla, Dublin: An Gúm, →ISBN
Gregory Toner, Sharon Arbuthnot, Máire Ní Mhaonaigh, Marie-Luise Theuerkauf, Dagmar Wodtko, editors (2019), “buiden”, in eDIL: Electronic Dictionary of the Irish Language