brukować

Polish

Pronunciation

 
  • IPA(key): /bruˈkɔ.vat͡ɕ/
  • Audio:(file)
  • Rhymes: -ɔvat͡ɕ
  • Syllabification: bru‧ko‧wać

Etymology 1

    From bruk +‎ -ować.

    Verb

    brukować impf (perfective wybrukować)

    1. (transitive) to pave
    Conjugation
    Conjugation of brukować impf
    person singular plural
    masculine feminine neuter virile nonvirile
    infinitive brukować
    present tense 1st brukuję brukujemy
    2nd brukujesz brukujecie
    3rd brukuje brukują
    impersonal brukuje się
    past tense 1st brukowałem,
    -(e)m brukował
    brukowałam,
    -(e)m brukowała
    brukowałom,
    -(e)m brukowało
    brukowaliśmy,
    -(e)śmy brukowali
    brukowałyśmy,
    -(e)śmy brukowały
    2nd brukowałeś,
    -(e)ś brukował
    brukowałaś,
    -(e)ś brukowała
    brukowałoś,
    -(e)ś brukowało
    brukowaliście,
    -(e)ście brukowali
    brukowałyście,
    -(e)ście brukowały
    3rd brukował brukowała brukowało brukowali brukowały
    impersonal brukowano
    future tense 1st będę brukował,
    będę brukować
    będę brukowała,
    będę brukować
    będę brukowało,
    będę brukować
    będziemy brukowali,
    będziemy brukować
    będziemy brukowały,
    będziemy brukować
    2nd będziesz brukował,
    będziesz brukować
    będziesz brukowała,
    będziesz brukować
    będziesz brukowało,
    będziesz brukować
    będziecie brukowali,
    będziecie brukować
    będziecie brukowały,
    będziecie brukować
    3rd będzie brukował,
    będzie brukować
    będzie brukowała,
    będzie brukować
    będzie brukowało,
    będzie brukować
    będą brukowali,
    będą brukować
    będą brukowały,
    będą brukować
    impersonal będzie brukować się
    conditional 1st brukowałbym,
    bym brukował
    brukowałabym,
    bym brukowała
    brukowałobym,
    bym brukowało
    brukowalibyśmy,
    byśmy brukowali
    brukowałybyśmy,
    byśmy brukowały
    2nd brukowałbyś,
    byś brukował
    brukowałabyś,
    byś brukowała
    brukowałobyś,
    byś brukowało
    brukowalibyście,
    byście brukowali
    brukowałybyście,
    byście brukowały
    3rd brukowałby,
    by brukował
    brukowałaby,
    by brukowała
    brukowałoby,
    by brukowało
    brukowaliby,
    by brukowali
    brukowałyby,
    by brukowały
    impersonal brukowano by
    imperative 1st niech brukuję brukujmy
    2nd brukuj brukujcie
    3rd niech brukuje niech brukują
    active adjectival participle brukujący brukująca brukujące brukujący brukujące
    passive adjectival participle brukowany brukowana brukowane brukowani brukowane
    contemporary adverbial participle brukując
    verbal noun brukowanie

    Etymology 2

      Adapted borrowing of German brauchen +‎ -ować. Compare Kashubian brëkòwac.

      Verb

      brukować impf

      1. (transitive, Chełmno-Dobrzyń, Lubawa, Ostróda) synonym of potrzebować (to need)

      Further reading

      • brukować in Wielki słownik języka polskiego, Instytut Języka Polskiego PAN
      • brukować in Polish dictionaries at PWN
      • Antoni Krasnowolski (1879), “brukować”, in Album uczącéj się młodzieży polskiéj poświęcone Józefowi Ignacemu Kraszewskiemu z powodu jubileuszu jego pięćdziesięcioletniéj działalności literackiéj (in Polish), Lviv: Czytelni Akademickiéj Lwowskiéj; "Gaz. Narod." J. Dobrzańskiego i K. Gromana, Słowniczek prowincjalizmów zebranych w ziemi chełmińskiej i świeckiej, page 299
      • Kazimierz Nitsch (1907), “brák”, in “Dyalekty polskie Prus zachodnich”, in Materyały i Prace Komisyi Językowej Akademii Umiejętności w Krakowie (in Polish), volume 3, Krakow: Akademia Umiejętności, page 387