bréid
See also: breid
Irish
Etymology 1
From Old Irish bréit, probably related to Proto-Celtic *brattos (“mantle”).[1]
Noun
bréid m (genitive singular bréid, nominative plural bréideanna)
Declension
| |||||||||||||||||||||||||||||||||
Derived terms
- bréidín (“homespun cloth, tweed; kerchief; layer”)
Verb
bréid (present analytic bréideann, future analytic bréidfidh, verbal noun bréideadh, past participle bréidthe)
- (transitive) patch
Conjugation
| indicative | singular | plural | direct relative | autonomous | ||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
| first | second | third | first | second | third | |||
| present | bréidim | bréideann tú; bréidir† |
bréideann sé, sí | bréidimid; bréideann muid | bréideann sibh | bréideann siad; bréidid† |
a bhréideann; a bhréideas | bréidtear |
| past | bhréid mé; bhréideas | bhréid tú; bhréidis | bhréid sé, sí | bhréideamar; bhréid muid | bhréid sibh; bhréideabhair | bhréid siad; bhréideadar | a bhréid | bréideadh |
| past habitual | bhréidinn / bréidinn‡ |
bhréidteá / bréidteᇠ|
bhréideadh sé, sí / bréideadh sé, sí‡ |
bhréidimis; bhréideadh muid / bréidimis‡; bréideadh muid‡ |
bhréideadh sibh / bréideadh sibh‡ |
bhréididís; bhréideadh siad / bréididís‡; bréideadh siad‡ |
a bhréideadh | bhréidtí / bréidtí‡ |
| singular | plural | direct relative | autonomous | |||||
| first | second | third | first | second | third | |||
| future | bréidfidh mé; bréidfead |
bréidfidh tú; bréidfir† |
bréidfidh sé, sí | bréidfimid; bréidfidh muid |
bréidfidh sibh | bréidfidh siad; bréidfid† |
a bhréidfidh; a bhréidfeas | bréidfear |
| conditional | bhréidfinn / bréidfinn‡ |
bhréidfeá / bréidfeᇠ|
bhréidfeadh sé, sí / bréidfeadh sé, sí‡ |
bhréidfimis; bhréidfeadh muid / bréidfimis‡; bréidfeadh muid‡ |
bhréidfeadh sibh / bréidfeadh sibh‡ |
bhréidfidís; bhréidfeadh siad / bréidfidís‡; bréidfeadh siad‡ |
a bhréidfeadh | bhréidfí / bréidfí‡ |
| subjunctive | singular | plural | direct relative | autonomous | ||||
| first | second | third | first | second | third | |||
| present | go mbréide mé; go mbréidead† |
go mbréide tú; go mbréidir† |
go mbréide sé, sí | go mbréidimid; go mbréide muid |
go mbréide sibh | go mbréide siad; go mbréidid† |
— | go mbréidtear |
| past | dá mbréidinn | dá mbréidteá | dá mbréideadh sé, sí | dá mbréidimis; dá mbréideadh muid |
dá mbréideadh sibh | dá mbréididís; dá mbréideadh siad |
— | dá mbréidtí |
| imperative | singular | plural | direct relative | autonomous | ||||
| first | second | third | first | second | third | |||
| — | bréidim | bréid | bréideadh sé, sí | bréidimis | bréidigí; bréididh† |
bréididís | — | bréidtear |
| past participle | bréidte | |||||||
| verbal noun | bréideadh | |||||||
† archaic or dialect form
‡ dependent form
Etymology 2
See the etymology of the corresponding lemma form.
Noun
bréid
- vocative/genitive singular of bréad
Mutation
| radical | lenition | eclipsis |
|---|---|---|
| bréid | bhréid | mbréid |
Note: Certain mutated forms of some words can never occur in standard Modern Irish.
All possible mutated forms are displayed for convenience.
Further reading
- Ó Dónaill, Niall (1977), “bréid”, in Foclóir Gaeilge–Béarla, Dublin: An Gúm, →ISBN
- de Bhaldraithe, Tomás (1959), “bréid”, in English-Irish Dictionary, An Gúm
- “bréid”, in New English-Irish Dictionary, Foras na Gaeilge, 2013–2026
References
- ^ MacBain, Alexander; Mackay, Eneas (1911), “bréid”, in An Etymological Dictionary of the Gaelic Language[1], Stirling, →ISBN