blostmian
Old English
Etymology
Pronunciation
- IPA(key): /ˈbloːst.mi.ɑn/
Verb
blōstmian
Conjugation
Conjugation of blōstmian (weak, class 2)
| infinitive | blōstmian | blōstmienne |
|---|---|---|
| indicative mood | present tense | past tense |
| first person singular | blōstmiġe | blōstmode |
| second person singular | blōstmast | blōstmodest |
| third person singular | blōstmaþ | blōstmode |
| plural | blōstmiaþ | blōstmodon |
| subjunctive | present tense | past tense |
| singular | blōstmiġe | blōstmode |
| plural | blōstmiġen | blōstmoden |
| imperative | ||
| singular | blōstma | |
| plural | blōstmiaþ | |
| participle | present | past |
| blōstmiende | (ġe)blōstmod | |