birtakım
Turkish
Etymology
From Ottoman Turkish بر طاقم, equivalent to bir + takım.
Pronunciation
- IPA(key): /ˈbiɾ.ta.kɯm/
- Hyphenation: bir‧ta‧kım
Adjective
birtakım (not comparable)
- some; an unspecified quantity or number of.
- 2015, Mustafa Kemal Atatürk, Nutuk, →ISBN, page 379:
- Efendiler, her muvaffakiyetsizliğin sonunda, birtakım dedikoduların meydan alması beklenmelidir.
- Gentlemen, it is to be expected that some rumors will surface after every failure.
Synonyms
References
- Nişanyan, Sevan (2002–), “birtakım”, in Nişanyan Sözlük