bionică
Romanian
Etymology
Borrowed from French bionique.
Noun
bionică f (uncountable)
Declension
| singular | plural | ||||
|---|---|---|---|---|---|
| indefinite | definite | indefinite | definite | ||
| nominative-accusative | bionică | bionica | bionice | bionicele | |
| genitive-dative | bionice | bionicei | bionice | bionicelor | |
| vocative | bionică, bionico | bionicelor | |||