bijbakken

Dutch

Etymology

Compound of bij +‎ bakken.

Pronunciation

  • IPA(key): /ˈbɛi̯ˌbɑ.kə(n)/
  • Audio:(file)
  • Hyphenation: bij‧bak‧ken

Verb

bijbakken

  1. (transitive) to bake in addition
    We kwamen wat broodjes tekort, dus we moesten er snel een paar bijbakken.
    We were a few bread rolls short, so we quickly had to bake some more.

Conjugation

Conjugation of bijbakken (weak with strong past participle, separable)
infinitive bijbakken
past singular bakte bij
past participle bijgebakken
infinitive bijbakken
gerund bijbakken n
main clause subordinate clause
present tense past tense present tense past tense
1st person singular bak bij bakte bij bijbak bijbakte
2nd person sing. (jij) bakt bij, bak bij2 bakte bij bijbakt bijbakte
2nd person sing. (u) bakt bij bakte bij bijbakt bijbakte
2nd person sing. (gij) bakt bij bakte bij bijbakt bijbakte
3rd person singular bakt bij bakte bij bijbakt bijbakte
plural bakken bij bakten bij bijbakken bijbakten
subjunctive sing.1 bakke bij bakte bij bijbakke bijbakte
subjunctive plur.1 bakken bij bakten bij bijbakken bijbakten
imperative sing. bak bij
imperative plur.1 bakt bij
participles bijbakkend bijgebakken
1) Archaic. 2) In case of inversion.
This article is issued from Wiktionary. The text is available under Creative Commons Attribution-Share Alike 4.0 unless otherwise noted. Additional terms may apply for the media files.