bielica

See also: bielicą, Bielica, and Bielicą

Polish

Etymology

    Inherited from Old Polish bielica, from Proto-Slavic *bělica. By surface analysis, biały +‎ -ica.

    Pronunciation

     
    • IPA(key): /bjɛˈli.t͡sa/
    • Audio:(file)
    • Rhymes: -it͡sa
    • Syllabification: bie‧li‧ca
    • Homophone: Bielica

    Noun

    bielica f (related adjective bielicowy)

    1. podzol
    2. (rare) alternative form of bylica (artemisia)
    3. (Near Masovian) type of poor, sandy, and inferior soil

    Declension

    Derived terms

    adjective

    Further reading

    • bielica in Polish dictionaries at PWN
    • Władysław Matlakowski (1891), “bielica”, in “Zbiór wyrazów ludowych dawnej ziemi czerskiej”, in Sprawozdania Komisyi Językowej Akademii Umiejętności[1], volume 4, Krakow: Drukarnia Uniwersytetu Jagiellońskiego, page 363