beyanat
Crimean Tatar
Etymology
Borrowed from Arabic بَيَانَات (bayānāt).
Pronunciation
- Hyphenation: be‧ya‧nat
Noun
beyanat
Declension
| singular | plural | |
|---|---|---|
| nominative | beyanat | beyanatlar |
| genitive | beyanatnıñ | beyanatlarnıñ |
| dative | beyanatğa | beyanatlarğa |
| accusative | beyanatnı | beyanatlarnı |
| locative | beyanatda | beyanatlarda |
| ablative | beyanatdan | beyanatlardan |
References
Turkish
Etymology
Inherited from Ottoman Turkish بیانات (beyanat), from Arabic بَيَانَات (bayānāt).
Noun
beyanat (definite accusative beyanatı, plural beyanatlar)
- (dated) synonym of demeç
Declension
| singular | plural | |
|---|---|---|
| nominative | beyanat | beyanatlar |
| definite accusative | beyanatı | beyanatları |
| dative | beyanata | beyanatlara |
| locative | beyanatta | beyanatlarda |
| ablative | beyanattan | beyanatlardan |
| genitive | beyanatın | beyanatların |
Further reading
- “beyanat”, in Turkish dictionaries, Türk Dil Kurumu
- Ayverdi, İlhan (2010), “beyanat”, in Misalli Büyük Türkçe Sözlük, a reviewed and expanded single-volume edition, Istanbul: Kubbealtı Neşriyatı