Turkish
Etymology
Derived from Proto-Turkic *biti- (“to write”). Coined by Turkish Language Association in 1942.
Pronunciation
- IPA(key): /beˈtim/
- Hyphenation: be‧tim
Noun
betim (definite accusative betimi, plural betimler)
- (literature) synonym of tasvir
Declension
Declension of betim
|
|
singular
|
plural
|
| nominative
|
betim
|
betimler
|
| definite accusative
|
betimi
|
betimleri
|
| dative
|
betime
|
betimlere
|
| locative
|
betimde
|
betimlerde
|
| ablative
|
betimden
|
betimlerden
|
| genitive
|
betimin
|
betimlerin
|
Possessive forms
| nominative
|
|
|
singular
|
plural
|
| 1st singular
|
betimim
|
betimlerim
|
| 2nd singular
|
betimin
|
betimlerin
|
| 3rd singular
|
betimi
|
betimleri
|
| 1st plural
|
betimimiz
|
betimlerimiz
|
| 2nd plural
|
betiminiz
|
betimleriniz
|
| 3rd plural
|
betimleri
|
betimleri
|
| definite accusative
|
|
|
singular
|
plural
|
| 1st singular
|
betimimi
|
betimlerimi
|
| 2nd singular
|
betimini
|
betimlerini
|
| 3rd singular
|
betimini
|
betimlerini
|
| 1st plural
|
betimimizi
|
betimlerimizi
|
| 2nd plural
|
betiminizi
|
betimlerinizi
|
| 3rd plural
|
betimlerini
|
betimlerini
|
| dative
|
|
|
singular
|
plural
|
| 1st singular
|
betimime
|
betimlerime
|
| 2nd singular
|
betimine
|
betimlerine
|
| 3rd singular
|
betimine
|
betimlerine
|
| 1st plural
|
betimimize
|
betimlerimize
|
| 2nd plural
|
betiminize
|
betimlerinize
|
| 3rd plural
|
betimlerine
|
betimlerine
|
| locative
|
|
|
singular
|
plural
|
| 1st singular
|
betimimde
|
betimlerimde
|
| 2nd singular
|
betiminde
|
betimlerinde
|
| 3rd singular
|
betiminde
|
betimlerinde
|
| 1st plural
|
betimimizde
|
betimlerimizde
|
| 2nd plural
|
betiminizde
|
betimlerinizde
|
| 3rd plural
|
betimlerinde
|
betimlerinde
|
| ablative
|
|
|
singular
|
plural
|
| 1st singular
|
betimimden
|
betimlerimden
|
| 2nd singular
|
betiminden
|
betimlerinden
|
| 3rd singular
|
betiminden
|
betimlerinden
|
| 1st plural
|
betimimizden
|
betimlerimizden
|
| 2nd plural
|
betiminizden
|
betimlerinizden
|
| 3rd plural
|
betimlerinden
|
betimlerinden
|
| genitive
|
|
|
singular
|
plural
|
| 1st singular
|
betimimin
|
betimlerimin
|
| 2nd singular
|
betiminin
|
betimlerinin
|
| 3rd singular
|
betiminin
|
betimlerinin
|
| 1st plural
|
betimimizin
|
betimlerimizin
|
| 2nd plural
|
betiminizin
|
betimlerinizin
|
| 3rd plural
|
betimlerinin
|
betimlerinin
|
Predicative forms
|
|
singular
|
plural
|
| 1st singular
|
betimim
|
betimlerim
|
| 2nd singular
|
betimsin
|
betimlersin
|
| 3rd singular
|
betim betimdir
|
betimler betimlerdir
|
| 1st plural
|
betimiz
|
betimleriz
|
| 2nd plural
|
betimsiniz
|
betimlersiniz
|
| 3rd plural
|
betimler
|
betimlerdir
|
|
Derived terms
Further reading
- “betim”, in Turkish dictionaries, Türk Dil Kurumu
- Ayverdi, İlhan (2010), “betim”, in Misalli Büyük Türkçe Sözlük, a reviewed and expanded single-volume edition, Istanbul: Kubbealtı Neşriyatı
- “betim”, in Köken Bilgisi Sözlüğü[1], Türk Dil Kurumu, 2011–
- Nişanyan, Sevan (2002–), “betim”, in Nişanyan Sözlük
- Çağbayır, Yaşar (2007), “betim”, in Ötüken Türkçe Sözlük (in Turkish), Istanbul: Ötüken Neşriyat, page 567