Romanian
Etymology
Past participle of beli.
Adjective
belit m or n (feminine singular belită, masculine plural beliți, feminine/neuter plural belite)
- skinned
Declension
Declension of belit
|
|
singular
|
|
plural
|
|
|
masculine
|
neuter
|
feminine
|
masculine
|
neuter
|
feminine
|
nominative- accusative
|
indefinite
|
belit
|
belită
|
beliți
|
belite
|
| definite
|
belitul
|
belita
|
beliții
|
belitele
|
genitive- dative
|
indefinite
|
belit
|
belite
|
beliți
|
belite
|
| definite
|
belitului
|
belitei
|
beliților
|
belitelor
|
Verb
belit (past participle of beli)
- past participle of beli
Turkish
Etymology
Derived from Proto-Turkic *bel-. Coined by Turkish Language Association in 1942.
Pronunciation
- IPA(key): /beˈlit/
- Hyphenation: be‧lit
Noun
belit (definite accusative beliti, plural belitler)
- (logic) axiom
- Synonyms: aksiyom, mütearife
Declension
Declension of belit
|
|
singular
|
plural
|
| nominative
|
belit
|
belitler
|
| definite accusative
|
beliti
|
belitleri
|
| dative
|
belite
|
belitlere
|
| locative
|
belitte
|
belitlerde
|
| ablative
|
belitten
|
belitlerden
|
| genitive
|
belitin
|
belitlerin
|
Possessive forms
| nominative
|
|
|
singular
|
plural
|
| 1st singular
|
belitim
|
belitlerim
|
| 2nd singular
|
belitin
|
belitlerin
|
| 3rd singular
|
beliti
|
belitleri
|
| 1st plural
|
belitimiz
|
belitlerimiz
|
| 2nd plural
|
belitiniz
|
belitleriniz
|
| 3rd plural
|
belitleri
|
belitleri
|
| definite accusative
|
|
|
singular
|
plural
|
| 1st singular
|
belitimi
|
belitlerimi
|
| 2nd singular
|
belitini
|
belitlerini
|
| 3rd singular
|
belitini
|
belitlerini
|
| 1st plural
|
belitimizi
|
belitlerimizi
|
| 2nd plural
|
belitinizi
|
belitlerinizi
|
| 3rd plural
|
belitlerini
|
belitlerini
|
| dative
|
|
|
singular
|
plural
|
| 1st singular
|
belitime
|
belitlerime
|
| 2nd singular
|
belitine
|
belitlerine
|
| 3rd singular
|
belitine
|
belitlerine
|
| 1st plural
|
belitimize
|
belitlerimize
|
| 2nd plural
|
belitinize
|
belitlerinize
|
| 3rd plural
|
belitlerine
|
belitlerine
|
| locative
|
|
|
singular
|
plural
|
| 1st singular
|
belitimde
|
belitlerimde
|
| 2nd singular
|
belitinde
|
belitlerinde
|
| 3rd singular
|
belitinde
|
belitlerinde
|
| 1st plural
|
belitimizde
|
belitlerimizde
|
| 2nd plural
|
belitinizde
|
belitlerinizde
|
| 3rd plural
|
belitlerinde
|
belitlerinde
|
| ablative
|
|
|
singular
|
plural
|
| 1st singular
|
belitimden
|
belitlerimden
|
| 2nd singular
|
belitinden
|
belitlerinden
|
| 3rd singular
|
belitinden
|
belitlerinden
|
| 1st plural
|
belitimizden
|
belitlerimizden
|
| 2nd plural
|
belitinizden
|
belitlerinizden
|
| 3rd plural
|
belitlerinden
|
belitlerinden
|
| genitive
|
|
|
singular
|
plural
|
| 1st singular
|
belitimin
|
belitlerimin
|
| 2nd singular
|
belitinin
|
belitlerinin
|
| 3rd singular
|
belitinin
|
belitlerinin
|
| 1st plural
|
belitimizin
|
belitlerimizin
|
| 2nd plural
|
belitinizin
|
belitlerinizin
|
| 3rd plural
|
belitlerinin
|
belitlerinin
|
Predicative forms
|
|
singular
|
plural
|
| 1st singular
|
belitim
|
belitlerim
|
| 2nd singular
|
belitsin
|
belitlersin
|
| 3rd singular
|
belit belittir
|
belitler belitlerdir
|
| 1st plural
|
belitiz
|
belitleriz
|
| 2nd plural
|
belitsiniz
|
belitlersiniz
|
| 3rd plural
|
belitler
|
belitlerdir
|
|
Derived terms
Further reading
- “belit”, in Turkish dictionaries, Türk Dil Kurumu
- Ayverdi, İlhan (2010), “belit”, in Misalli Büyük Türkçe Sözlük, a reviewed and expanded single-volume edition, Istanbul: Kubbealtı Neşriyatı
- Nişanyan, Sevan (2002–), “belit”, in Nişanyan Sözlük