beartaigh
Irish
Etymology 1
(This etymology is missing or incomplete. Please add to it, or discuss it at the Etymology scriptorium.)
Verb
beartaigh (present analytic beartaíonn, future analytic beartóidh, verbal noun beartú, past participle beartaithe)
- (transitive, literary) cast
- (transitive) poise, brandish
- (transitive) plan, contrive; consider
- (transitive, with ar) decide (upon)
Conjugation
| indicative | singular | plural | direct relative | autonomous | ||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
| first | second | third | first | second | third | |||
| present | beartaím | beartaíonn tú; beartaír† |
beartaíonn sé, sí | beartaímid; beartaíonn muid |
beartaíonn sibh | beartaíonn siad; beartaíd† |
a bheartaíonn; a bheartaíos | beartaítear |
| past | bheartaigh mé; bheartaíos | bheartaigh tú; bheartaís | bheartaigh sé, sí | bheartaíomar; bheartaigh muid | bheartaigh sibh; bheartaíobhair | bheartaigh siad; bheartaíodar | a bheartaigh | beartaíodh |
| past habitual | bheartaínn / beartaínn‡ |
bheartaíteá / beartaíteᇠ|
bheartaíodh sé, sí / beartaíodh sé, sí‡ |
bheartaímis; bheartaíodh muid / beartaímis‡; beartaíodh muid‡ |
bheartaíodh sibh / beartaíodh sibh‡ |
bheartaídís; bheartaíodh / beartaídís‡; beartaíodh siad‡ |
a bheartaíodh | bheartaítí / beartaítí‡ |
| singular | plural | direct relative | autonomous | |||||
| first | second | third | first | second | third | |||
| future | beartóidh mé; beartód; beartóchaidh mé† |
beartóidh tú; beartóir†; beartóchaidh tú† |
beartóidh sé, sí; beartóchaidh sé, sí† |
beartóimid; beartóidh muid; beartóchaimid†; beartóchaidh muid† |
beartóidh sibh; beartóchaidh sibh† |
beartóidh siad; beartóid†; beartóchaidh siad† |
a bheartóidh; a bheartós; a bheartóchaidh†; a bheartóchas† | beartófar; beartóchar† |
| conditional | bheartóinn; bheartóchainn† / beartóinn‡; beartóchainn†‡ |
bheartófá; bheartóchthᆠ/ beartófá‡; beartóchthᆇ |
bheartódh sé, sí; bheartóchadh sé, sí† / beartódh sé, sí‡; beartóchadh sé, s톇 |
bheartóimis; bheartódh muid; bheartóchaimis†; bheartóchadh muid† / beartóimis‡; beartódh muid‡; beartóchaimis†‡; beartóchadh muid†‡ |
bheartódh sibh; bheartóchadh sibh† / beartódh sibh‡; beartóchadh sibh†‡ |
bheartóidís; bheartódh siad; bheartóchaidís†; bheartóchadh siad† / beartóidís‡; beartódh siad‡; beartóchaidís†‡; beartóchadh siad†‡ |
a bheartódh; a bheartóchadh† | bheartófaí; bheartóchthaí† / beartófaí‡; beartóchtha톇 |
| subjunctive | singular | plural | direct relative | autonomous | ||||
| first | second | third | first | second | third | |||
| present | go mbeartaí mé; go mbeartaíod† |
go mbeartaí tú; go mbeartaír† |
go mbeartaí sé, sí | go mbeartaímid; go mbeartaí muid |
go mbeartaí sibh | go mbeartaí siad; go mbeartaíd† |
— | go mbeartaítear |
| past | dá mbeartaínn | dá mbeartaíteá | dá mbeartaíodh sé, sí | dá mbeartaímis; dá mbeartaíodh muid |
dá mbeartaíodh sibh | dá mbeartaídís; dá mbeartaíodh siad |
— | dá mbeartaítí |
| imperative | singular | plural | direct relative | autonomous | ||||
| first | second | third | first | second | third | |||
| — | beartaím | beartaigh | beartaíodh sé, sí | beartaímis | beartaígí; beartaídh† |
beartaídís | — | beartaítear |
| past participle | beartaithe | |||||||
| verbal noun | beartú | |||||||
† archaic or dialect form
‡ dependent form
Etymology 2
See the etymology of the corresponding lemma form.
Adjective
beartaigh
- inflection of beartach (“scheming; contriving”):
- vocative/genitive singular masculine
- (archaic) dative singular feminine
Mutation
| radical | lenition | eclipsis |
|---|---|---|
| beartaigh | bheartaigh | mbeartaigh |
Note: Certain mutated forms of some words can never occur in standard Modern Irish.
All possible mutated forms are displayed for convenience.
Further reading
- Ó Dónaill, Niall (1977), “beartaigh”, in Foclóir Gaeilge–Béarla, Dublin: An Gúm, →ISBN
- de Bhaldraithe, Tomás (1959), “beartaigh”, in English-Irish Dictionary, An Gúm
- “beartaigh”, in New English-Irish Dictionary, Foras na Gaeilge, 2013–2026