bealaigh

See also: béalaigh

Irish

Pronunciation

  • (Munster) IPA(key): /ˈbʲal̪ˠɪɟ/
  • (Galway) IPA(key): /ˈbʲalˠə/, /ˈbʲal̪ˠə/
  • (Mayo) IPA(key): /ˈbʲalˠiː/, /ˈbʲal̪ˠiː/
  • (Ulster) IPA(key): /ˈbʲalˠi/, /ˈbʲal̪ˠi/

Etymology 1

From bealadh +‎ -igh.

Verb

bealaigh (present analytic bealaíonn, future analytic bealóidh, verbal noun bealú, past participle bealaithe)

  1. (transitive) to grease
Conjugation
Conjugation of bealaigh (second conjugation)
indicative singular plural direct relative autonomous
first second third first second third
present bealaím bealaíonn tú;
bealaír
bealaíonn sé, sí bealaímid;
bealaíonn muid
bealaíonn sibh bealaíonn siad;
bealaíd
a bhealaíonn; a bhealaíos bealaítear
past bhealaigh mé; bhealaíos bhealaigh tú; bhealaís bhealaigh sé, sí bhealaíomar; bhealaigh muid bhealaigh sibh; bhealaíobhair bhealaigh siad; bhealaíodar a bhealaigh bealaíodh
past habitual bhealaínn /
bealaínn
bhealaíteá /
bealaíteá
bhealaíodh sé, sí /
bealaíodh sé, sí
bhealaímis; bhealaíodh muid /
bealaímis; bealaíodh muid
bhealaíodh sibh /
bealaíodh sibh
bhealaídís; bhealaíodh /
bealaídís; bealaíodh siad
a bhealaíodh bhealaítí /
bealaítí
singular plural direct relative autonomous
first second third first second third
future bealóidh mé;
bealód;
bealóchaidh
bealóidh tú;
bealóir;
bealóchaidh
bealóidh sé, sí;
bealóchaidh sé, sí
bealóimid;
bealóidh muid;
bealóchaimid;
bealóchaidh muid
bealóidh sibh;
bealóchaidh sibh
bealóidh siad;
bealóid;
bealóchaidh siad
a bhealóidh; a bhealós; a bhealóchaidh; a bhealóchas bealófar; bealóchar
conditional bhealóinn; bhealóchainn /
bealóinn; bealóchainn
bhealófá; bhealóchthá /
bealófá; bealóchthá
bhealódh sé, sí; bhealóchadh sé, sí /
bealódh sé, sí; bealóchadh sé, sí
bhealóimis; bhealódh muid; bhealóchaimis; bhealóchadh muid /
bealóimis; bealódh muid; bealóchaimis; bealóchadh muid
bhealódh sibh; bhealóchadh sibh /
bealódh sibh; bealóchadh sibh
bhealóidís; bhealódh siad; bhealóchaidís; bhealóchadh siad /
bealóidís; bealódh siad; bealóchaidís; bealóchadh siad
a bhealódh; a bhealóchadh bhealófaí; bhealóchthaí /
bealófaí; bealóchthaí
subjunctive singular plural direct relative autonomous
first second third first second third
present go mbealaí mé;
go mbealaíod
go mbealaí tú;
go mbealaír
go mbealaí sé, sí go mbealaímid;
go mbealaí muid
go mbealaí sibh go mbealaí siad;
go mbealaíd
go mbealaítear
past mbealaínn mbealaíteá mbealaíodh sé, sí mbealaímis;
mbealaíodh muid
mbealaíodh sibh mbealaídís;
mbealaíodh siad
mbealaítí
imperative singular plural direct relative autonomous
first second third first second third
bealaím bealaigh bealaíodh sé, sí bealaímis bealaígí;
bealaídh
bealaídís bealaítear
past participle bealaithe
verbal noun bealú

archaic or dialect form
dependent form

Further reading

  • Dinneen, Patrick S. (1927), “bealuighim”, in Foclóir Gaeḋilge agus Béarla, 2nd edition, Dublin: Irish Texts Society, page 88; reprinted with additions 1996, →ISBN
  • Ó Dónaill, Niall (1977), “bealaigh”, in Foclóir Gaeilge–Béarla, Dublin: An Gúm, →ISBN

Etymology 2

See the etymology of the corresponding lemma form.

Noun

bealaigh m sg

  1. vocative/genitive singular of bealach

Mutation

Mutated forms of bealaigh
radical lenition eclipsis
bealaigh bhealaigh mbealaigh

Note: Certain mutated forms of some words can never occur in standard Modern Irish.
All possible mutated forms are displayed for convenience.