bannuc
Old English
Etymology
From Old Irish bannach, based on Latin pānicum (“millet”).
Pronunciation
- IPA(key): /ˈbɑn.nuk/
Noun
bannuc m
Declension
Strong a-stem:
| singular | plural | |
|---|---|---|
| nominative | bannuc | bannucas |
| accusative | bannuc | bannucas |
| genitive | bannuces | bannuca |
| dative | bannuce | bannucum |
Descendants
- Middle English: bannoke
- English: bannock