bannuc

Old English

Etymology

From Old Irish bannach, based on Latin pānicum (millet).

Pronunciation

  • IPA(key): /ˈbɑn.nuk/

Noun

bannuc m

  1. scone

Declension

Strong a-stem:

singular plural
nominative bannuc bannucas
accusative bannuc bannucas
genitive bannuces bannuca
dative bannuce bannucum

Descendants

  • Middle English: bannoke