bağımsız

By surface analysis, bağım +‎ -sız. Coined by Turkish Language Association in 1937. Mostly displaced the Arabic borrowing müstakil.

• IPA^(key): /ba.ɯmˈsɯz/, (colloquial) /baːmˈsɯz/

• Audio:

  (file)

• Hyphenation: ba‧ğım‧sız

bağımsız (definite accusative bağımsızı, plural bağımsızlar)

1. independent [from 1937]

   Antonym: bağımlı

2. autonomous

   Synonyms: özerk, otonom

• → Gagauz: baamsız

• “bağımsız”, in Turkish dictionaries, Türk Dil Kurumu
• Ayverdi, İlhan (2010), “bağımsız”, in Misalli Büyük Türkçe Sözlük, a reviewed and expanded single-volume edition, Istanbul: Kubbealtı Neşriyatı
• Nişanyan, Sevan (2002–), “bağımsız”, in Nişanyan Sözlük